Your request:


Downloading format: : Texte

Screens 796 à 796 sur 855

Nombre de pages: 1

Full bibliographic record:

Titre : Opera omnia. Vol. 7 / edidit Ch. Frisch...

Auteur : Kepler, Johannes (1571-1630). Auteur du texte

Éditeur : Heyder et Zimmer (Frankofurti a. M.)

Date d'édition : 1858-1871

Contributeur : Frisch, Christian (1807-1882). Éditeur scientifique

Sujet : Astronomie

Type : monographie imprimée

Langue : Latin

Langue : latin

Format : 8 vol. : fig. et pl. ; gr. in-8

Format : application/pdf

Droits : domaine public

Identifiant : ark:/12148/bpt6k949604

Source : Université Paris Sud, B2-120-7

Relation : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb30678038g

Provenance : Bibliothèque nationale de France

Date de mise en ligne : 15/10/2007

The text below has been produced using a process called optical character recognition (OCR)
Since it is an automatic process, it is subject to errors you might find in this page. The O.C.R. ratio for this document is 80


Nam ut de hac ùnucnanui dicatur, meminit ejus etiarn Herodotus, Medos se. Assyriorum jugurn excussisse et in libertatem se asseruisse. Jam vero porro magna est varictas auetorum. Narii Diodorus et Kusebius ab hoc Arbaeo (quae vox totidem radicales habet, quot Harpagus, vox medica, apud Hero-

dotum, quemque Suidas non Medum, sed Pcrsam .sivo Persea vocat (dicens:

<>v7ui k'hfnyt} vno nnjtîkojr), ab hoc inqiiam mimerant roges Assuïae ex Medica lamilia 4, se. Mandanem vel Medidum, Sarsomenem vcl Sosarum, Artecamiin Caidiecam vcl Arbiancm, usquo ad Deiocem. At Ilerodotus Medos ab Arbace liberos vixisse usque ad Deiocem ait, atque Dcioconi partim neeessitate, partim astu ejus circumventos in regnum ascivisse. hem in nominibus a Deioce usquo ad Cymm variatur. Nam Phraortcs Herodoti est Diodoro Art'mes, Cyaxares illius est buic Artabauus, et Astibaras forte Assuerus, et quiiin Herodotlls vocat Astyagem i)iodoro is Apanda est. Sic ot m nuineris annorum iiïipcrii variant, ut vix uilibi major sit difficultas. Kxistimo tameri, quia Herodotus militas gentes Medorum recenset, unam aut aliquas illarum vixisse libéras, reliquas suo régi paruisse, qui idem i'uerit rex Assyriae, successione Sardanapali et Arbacis.

Enimvcro, quia Diodorus ipse ab Herodoto dissentit, Trogus vero Diodoro débet quidquid habet, et quia omnes hi posteriores J'uurc, quani liaec gesta sunt, atque insuper regionum longe a Media dissitaruin cives, non débet nobis major esse ullius auctoritas, (tuam S. Literarum, qiianun scriptorcs de rébus suae aetatis et ad se suamque patriam pertinentibiis agunt. Graecis igitur hoc credeinus: cum langiierent belli studia sub Sardanapalo, vieini Aegyptii, Arabes et Syrii contra invalcscerent, justa cura stimulâtes proceres imperii, Arbacem et Belochum, de mutaudo praesonti rerum statu consilium iniisac conventumque, ut Belochus Bal)yloniae praefeeturam ag^ret, Arbaces Medua irnperium Assyriae teneret. Hujus nmtationi.s imperii nulla cxstat in Scriptura mentio. At juxta teniporum ratio evincit, cum, qui hac terapestate Assyriam tenuit, Phul appellari in S. Literis; Arbaces autein tenuit Assyriam, Arbaces igitur didtur Phul in Sacris. liaec conjectura eoniirmatur aliquot rationibus contra Metasthenem, cui Belochus iste Phul est: 1) S. Literae accurate distingiuint inter reges Assyrios et lîabylonicos ejus temporis, dicunt autem Phul regem Assyriae. Belochum vero Graeci n.ibylonicum esse dicunt, urgo Belochus et Phul non sunt unus et idem, sed potins Arbaces et Phul; ti) Graeci ajunt, suecessores Arhacis tenuisse Ninum, non Bclochi, at. 8. Literae dicunt, pronepotem hujus Phul, Sancheribum, reversum esse in Ninivem regiam: ergo Phul est Arbaces; 3) regibus Assyriac ab Arbace Graeci dicunt ctiam paruisse Mediam, cujus cives crant illi, at S. Literae Salmanassari, llepoti Phulia, tribuunt Mediam: ergo Phul est Arbaces, is qui Sardanapalum ope Belochi, copiis vero Medicis fregit et evertit. Cum igitur Assyrii hactenus nnnis Ô2O, se. ab anno m. *>G24, Jabine Palestinae et Oanaae tyranno, superiorem Asiam et in hac Mediam quoque obtinuissent, primi Medi duce Arbace hoc modo ab ipsis detieere coeperunt, qui cum Assyriis pro libertate proeliati strenue se gesaerunt, exctissoquc servitutis jugo ill libertatem sese asseruerunt. Nam quia duci suo tribuli, Arbaci, virtute sua imperium pepererunt, Arbaces libertatem illis praemii loco dédit, ut porro suis legibus illis vivere liceret. Sublato Sardanapalo Phul regni insessol', quod lioc bello quacsiverat, ut vêtus disciplina militaris revocaretur, id statim cum regno tentavit. Domi namque compositis rébus, expeditionem in vicinam Syriam suscepit regemque Israclis Manahem (2. Reg. 15. 17), qui ab anno 3176 ad 8186 alieno regno praefuit,