search inAll Gallica

search form for All Gallica

search in Books

search form for Books

search in Manuscripts

search form for Manuscripts

search in Maps

search form for Maps

search in Images

search form for Images

search in Periodicals

search form for Periodicals

search in Sound recordings

search form for Sound recordings

search in Scores

search form for Scores
Close
Please type your search term
Close
Home Consultation

Full record

Fermer

Titre : Opera omnia. Vol. 7 / edidit Ch. Frisch...

Auteur : Kepler, Johannes (1571-1630)

Éditeur : Heyder et Zimmer (Frankofurti a. M.)

Date d'édition : 1858-1871

Contributeur : Frisch, Christian (1807-1882). Éditeur scientifique

Sujet : Astronomie

Type : monographie imprimée

Langue : Latin

Format : 8 vol. : fig. et pl. ; gr. in-8

Format : application/pdf

Droits : domaine public

Identifiant : ark:/12148/bpt6k949604

Source : Université de Paris Sud 11, B2-120-7

Relation : Notice d'ensemble : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb30678038g

Relation : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb30678038g

Provenance : bnf.fr

Date de mise en ligne : 15/10/2007

Close
First page Previous page Page
Pagination
Next page Last page (Screen 343 / 855)
Download / Print
Fermer la popin

Download

You can obtain several pages of this document as an electronic file. You may choose one of the following formats : PDF, single page JPEG or plain text.

Choose format :
PDF
JPEG (Only the current page)
txt


Choose to download:
full document
a portion of this document


Non-commercial use of content
By checking this box, I acknowledge having read the conditions of non-commercial use and accept them.


Commercial use of content
read our terms

Close
Contribute

Report an anomaly

Want to report an anomaly on the following document :

Title : Opera omnia. Vol. 7 / edidit Ch. Frisch...

Author : Kepler, Johannes (1571-1630)

Url of the page : http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k949604/f343.image


Please describe the observed anomaly as exactly as possible,with the following proposals and/or the comment box.


Nature of the problem :

Wrong bibliographic data

Inconsistency between bibligraphic data and document posted

Blurred and truncated images

Incomplete Document or missing pages :

Incorrect or incomplete table of contents

Download problem

Unavailable Document

zoom

OCR/text

audio mode

Full Screen

other (please specify in comments)

Other (please specify in comments)


Comments :



Please leave us your email so we can respond :


Please copy the characters you see in the picture

The text doesn't conform to the displayed image

Close
Help

Send by e-mail

Fermer
A mail has been sent A problem occured, the e-mail delivery failed. Please try again.
Close

Search module

Click here to toogle the search panel

Search results

Search this document

The text below has been produced using a process called optical character recognition (O.C.R.). Since it is an automatic process, it is subject to errors you might find in this page.

The recognition rate for this document is 91 %.



Demonstratio structurae

330

excessus 10, 9 et 9, 8 proportio extremarum 10 et 8 (id est 5 et 4) major
est dupla ipsius 10 et 9 maximarum (pr. 14). Krgo etc.

Propositio XVI. Incommensurabilium proportionum partes ali-
quotae sunt inter se incommensurabiles.

Nam pars aliquota est sui totius commensurabilis; at tota illa perhibetur
toti sociae incoimnensurabilis, ergo et pars unius toti alteri erit incommen-
surabilis (Kucl. X. 14), et pro cadem et parti aliquotae alterius.
Propositio XVJI. Si 1000 nicmeri invicem succédant ordine naturali,
différentes bini unitate, initio facto a maximo 1000, deinde proportio inter
mazimos 1000 et 999 bisertione continue secetur in partes minutiores, quam
est exeessus proportionis inter proximos 999 et 998 super proportionem
inter maximos 1000 et 999, minimum vero illud elementum proportionis
inter 1000 et 999 capiat mensuram differentiam inter 1000 et proporiionalem
illam médium, i\uae altcr elementi terminus est; ulterius, si proportio inter.
1000 et 998 seorsim secetur in partes duplo plures, quam prior proportio
inter 1000 et 999, et hujus separatoe divisionis minimum elementum seorsim
capiat mensuram suorum terminorum (quorum alter sit 1000) differentiam)
eodemque modo quaelibet proportio ipsius 1000 ad sequentes numéros, ut
997 etc. bisectione continua secetur in p articulas tantae magnitudinis ut
versentur inter sesquiplum et dodrantem elementi, quod emerserat ex sectione
proportionis primae inter 1000 et 999, singulisque elementis mensura detur
a suorum terminorum differentia, maximo exùtente 1000, et si hoc facto
cuicunque ex 1000 proportionibus mensura constituatur ex tanto numéro
mensurarum elementi sui, in quot elementa ipsa divisa fuit proportiones
omnes ad omnem crrlculi subtilitatem emendatas exactasque habebunt mensuras,
Nam succédant invicem numeri 1000, 099, 998 etc. ordine naturali, différentes
unitate, erit inter maximos 1()00, 999 rninima proportio; major intcr proximos 999,
998, haec iterum Major proxima inter 998, 907 et sic semper, et hoc propter prop. -14,
donec 500 ad 499 fiat major quam dupla, ipsins 1000 ad 099 fprop. 15). Dico secundo,
excessum secundae super primam fore minimum, sic ut semper excessus seqnentis
super praecedentem sit major priore excppsu, ut quoties sequens proportio duplo lon-
gius distiterit a prima qnam nliqua praececlentium, toties excessus sequentis super
primam amplius quam duplo major sit excessu praocedentis.

Fiat enim ut 1000 ad 999 sic 999 ad 9!)87inoo, igitur proportio 990 ad 9î)â'/l000
est eadem quae I00() ad 9!)9: aufor illam a proportionc 909 ad 998, relmquitur ex-
cessns 998001 ad 998UOO. Fiat etiam ut 1000 ad 909 sic 098 ad 997,002, igilur pro-
portio 998 ad 997,002 est eadem quae 1000 ad 999. Aufor illam a proportione 998
ad 997, relinquitur excessus proportio inter 907002 et 097000. At in priori excessu
proportionis OOisonl ad 908000 termini differehant per 1 in hoc vero excessu termini
997(102 et 997000 differunt per 2. Atqui si aequales fuissent majores termini hic et
illic, proportio sequens, ubi dupla differentia prioris, fuissot major dupla ipsius
(prop. 11): multo igitur major Prit proportio, ubi etiam minor fuerit terminus, qui pro-
portioni sequenti est loco majoris, se. 9!>7002.

Lucis causa sint numeri minores et pauciores et qui etiam unitate différant,
ut 10, !), 8, 7. 6, Tj, 4, 3, 2, I. Dico excessum proportionis 8 ad 7 super propor-
tionem 10 ad 9 amplius quam duplo majorem esse quam excessnrn proportionis 9 ad 8
super eandem 10 ad 9. Roducatur enim, ut prius, prima proportio inter 10 et 1) cum
singulis 8equentiiim quas bini deinceps numeri constituunt, reducantur inquam ad
communem terminum maximum. Hic etiam excessuum termini differunt magis magis-
que, ut quia 72, 70 est loco secundo, differentia 2 (ut prioris 1 inter 81 rt 80, dupla)
indicat excessum 72, 70 esse majorem duplo ipsius 81, 80. Sic 54. 50, loco qnarto,
major est duplo ipsius 72, 70 loco secundo. Sic 18, i0, loco octavo mnjor duplo
ipsius 54, 50, indice differentia 8, dupla ipsius 4 inter terininos minores.

Source: gallica.bnf.fr / Université de Paris Sud 11, B2-120-7

Share

Permalink on this document

Permalink on this page
Embeddable widget

Embeddable thumbnail
Send by e-mail

Blogs and social networks

Add to your collection

null null null
Close