| CAPUT I. | |
| DE Prophetiæ. | |
| CAPUT II. | |
| De Prophetis. | |
| CAPUT III. | |
| De Hebræorum vocatione. Et an Donum Propheticum Hebræis peculiare fuerit. | |
| CAPUT IV. | |
| De Lege Divina. | |
| CAPUT V. | |
| De Ratione, cur ceremoniæ institutæ fuerint, & de fide historiarum, nempe, qua ratione, & quibus ea necessariasit. | |
| CAPUT VI. | |
| De Miraculis. | |
| CAPUT VII. | |
| De Interpretatione Scripturæ. | |
| CAPUT VIII. | |
| In quo ostenditur Pentateuchon & libros Iosuæ, Iudicum, Rut, Samuëlis & Regum non esse autographa. Deinde inquiritur an corum omnium Scriptores plures fuerint, an unus tantum, & quinam. | |
| CAPUT IX. | |
| De iisdem Libris alia inquiruntur, nempe an Hezras iis ultimam manum imposuerit: & deinde utrum notæ marginales, quæ in Hebræis codicibus reperiuntur, variæ fuerint lectiones. | |
| CAPUT X. | |
| Reliqui veteris Testamenti Libri eodem modo quo superiores examinantur. | |
| CAPUT XI. | |
| Inquiritur an Apostoli Epistolas suas tanquam Apostoli & Prophetæ; an vero tanquam Doctores scripscrint. Deinde Apostolorum officium ostenditur. | |
| CAPUT XII. | |
| De vero Legis divinæ syngrapho, & qua ratione Scriptura Sacra vocatur, & qua ratione Verbum Dei. Et denique ostenditur ipsam, quatenus Verbum Dei continet, incorruptam ad nos pervenisse. | |
| CAPUT XIII. | |
| Ostenditur Scripturam non nisi simplicissima docere, nec aliud præter obedientiam intendere; nec de divina Naturâ aliud docere, quam quod homines certa vivendi ratione imitari possunt. | |
| CAPUT XIV. | |
| Quid sit fides, quinam fideles, fidei fundamenta determinantur, & ipsa à Philosophia tandem separatur. | |
| CAPUT XV. | |
| Nec Theologiam Rationi, nec Rationem Theologiæ ancillari; ostenditur & ratio, qua nobis S. Scripturæ authoritatem per suademus. | |
| CAPUT XVI. | |
| De Reipublicæ Fundamentis; de jure uniuscujusque naturali & civili; deque Summarum Potestatum jure. | |
| CAPUT XVII. | |
| Ostenditur neminem omnia in Summam Potestatem transferre posse, nec esse necesse: De Republicæ Hebræorum, qualis fuerit vivente Mose, qualis post ejus mortem antequam Reges elegerint, deque ejus præstantia: & denique de causis cur Respublicæ divina interire, & vix absque seditionibus subsistere potuerit. | |
| CAPUT XVIII. | |
| Ex Hebræorum Republica, & historiis quædam dogmata Politica concluduntur. | |
| CAPUT XIX. | |
| Ostenditur, jus circa sacra penes fummæs potestates omnino esse, & Religionis cultum externum Reipublicæ paci accommodari debere, si recte Deo obtemperare velimus. | |
| CAPUT XX. | |
| Ostenditur, in Libera Republicæ unicuique & sentire, quæ velit, & quæ sentiat dicere licere. | |