40 TOMI PRIMI CAPUT II § 38-39 [22-23

38. Si in functione fracta quantitas variabilis z tot vel plures habeat dimen-
siones in numeratore quam in denominatore, tum ista functio resolvi poterit in
duas partes, quârum altera est functio integra, altera fracta, in cuius numeratore
quantitas variabilis z pauciores liabeat dimensiones quam in denominatore.
Si enim exponens maximae potestatis ipsius z minor fuerit in denomina-
tore quam in numeratore, tum. numerator per denominatorem dividatur more
solito, donec in quoto ad exponentes negativos ipsius z perveniatur; hoc ergo
locô abrupta divisionis operatione quotus constabit ex parte integra atque
fractione, in cuius numeratore minor erit dimensionum numerus ipsius z quam
in denominatore; hic autem quotus functioni propositae est aequalis. Sic, si
haec proposita fuerit functio fracta

ea per divisionem ita resolvetur:

eritque

Huiusmodi functiones fractae, in quibus quantitas variabilis z tot vel plu-
res habet dimensiones in numeratore quam in denominatore, ad similitudinem
Arithmeticae vocali possunt fractiones spuriae vel functiones fractae spuriae,
quo distinguantur a functionibus fractis genuinis, in quarum numeratore quan-
titas variabilis z pauciores habet dimensiones quam in denominatore. Functio
itaque fracta spuria resolvi poterit in functionem integram et functionem
fractam genuinam haecque resolutio per vulgarem divisionis operationem ab-
solvetur.