2 (BL2. Sign.~). Von-ed. DAs bei den Alten. die red der menschen, ein spiegel des gemuets genent, wie war dM sei, ist jederman vnleugbar, dieweil keyner so eins verborgnen gmuets, so mann jn reden hoeret, wOrt BÛT .!g zum teyl sein natur vnnd eygentschafH; aasi der red erlernet. Vnnd aber zn wenig gleich wol ab zum reden ein manget, dann wie jhenem die lugen, à!so ist disem gemeynlich ein Terseamntis dessen ao ge- redt worden sein soit, anhengig. Haben daher die alten Philosophi (als Pythagoras, der seinen jungem ettlich jar an&ngnch den brauch des redens gar abschlug vnd verbot, dannit sie schwe~en lernten, vand weil jeder- Btaon ee reden denn schweigen wil, sie eh hoereten, vnd lerneten, dann redten) vnnutz vnd ubet&~ssige red zumeiden, nit on sondere frucht, geleret, das aber so sie geredt, gar inn kurtze, das mann Sprichwoerter = nennet, Yer&szt, Seind nun ein merdHich theyl aieuor A. BL 2a. Am SoMttaa der Vorred finden sich 3 LMb~ M&tter, ebenso am StMnme des ganzen Werh. Der Mtiàt D im Worte DAt matreckt sich abN' 4 Zeibn. Dea Wechael von a and W a. B. w. gabea wit dŒrch tt und M wieder, ebenso l8Mn wir d~e A!)karznBgen Nt m und md (vS) Mgehnaang Mf; den ar den Ba- halt Btdevanten Untsrechied voa imd r haben wir nur im Titet berMNchi~; eîn ooMe~eatea Princip Jaœt aich wemgaieM ~r dia Anwendtmg der ersten Fonn nn'gendB erkonnen; vgt. d von
vodetzte Alin memea Agdoo!& von 1862 und même A)Mgab6 von
FMM,vant gegen Agocoh S. 19. Die Letter findet aich m der
Fenn abaohiug (NStto det Von'ede} und gegen d~n ScMnM z~et-
mal im Worte gut.
B. N.2&. B~<~BSpnAw.lMl.I.BL70a(imRegMer
a. d. W. Red urthamMoh 69 a). Imago animi Mnao ast. QtMdts
vir, taMa oratio. Me red iat des gonHMta MHnttaz. B!. 166 b. Rab
acht heyailtoh was iadet red, Drinn BthBt dMi mensohen eomteT&&.
Die red ist des gemaeis bot, ein ct~tacter, Mtmuat!, s~egel des
her~M. & n. 13a. Qca!N w, talm oraMo. Die red ist des
emuets epiege!, dramb sprach Soorates su einem ech~Mn jangËng