Patrologiae cursus completus, sive Bibliotheca universalis, integra, uniformis, commoda, oeconomica omnium s. s. Patrum, doctorum scriptorumque ecclesiasticorum qui ab aevo apostolico ad usque Innocenti III tempora floruerunt.... Tome 1 / accurante J.-P. Migne,...

Gallery

vue normale selectionee

Text mode

Audio mode

Zoom

Flash viewer

Table of contents

Miscellaneorum libri undecim.	col. 59
Vitae quorumdam sanctorum.	col. 363
363Expositio fidei catholicae.	col. 585
Versus inediti.	col. 591

Scintillarum liber.

col. 597

Epistola.

col. 719

Vita sancti Columbae.

col. 725

De Locis sanctis libri tres.

col. 779

Breviarium canonicum.

col. 829

Regula ad Monachos.

col. 943

Regula ad Virgines.

col. 1051

Sermo de decem Virginibus.

col. 1071

Monumenta quaedam ecclesiastica.

col. 1079

Epistola dedicatoria.	9
Proesatio.	9
Vita Venantii Fortunati.	19

PROLOGUS (ad S. Gregorium Turonensem). - Fortunatus Gregorio, qui magnopere a se contenderat et adjuraverat ut carmina sua in unum collecta volumen ederet, hac se epistola excusat, et imperitiam suam ac negotia praetendit, quibus distentus eadem minus perpolire potuerat. Ad extremum cedit poscenti, et ejus in se benevolentiam ac voluntatem graviorem declarat suisse, quam timorem suum et verecundiam. Data occasione, iter quod ex Italia in Galliam contenderat, describit.	59
MISCELLANEORUM LIBER PRIMUS	59
CAPUT PRIMUM (ad Vitalem episc. Ravennatensem). - Basilicam sancti Andreae, a Vitali aedificatam ac dedicatam, refert hoc carmine. Dedicationis ipsius celebritatem, ac singulare populi in Vitalem studium et benevolentiam commemorat.	63
CAP. II. - Eamdem sancti Andreae basilicam aedificatam et brevi tempore absolutam fuisse narrat summo Vitalis studio ac liberalitate. Sacras reliquias quibus insignis erat, recenset.	65
CAP. III. - Sancti Stephani, protomartyris, in morte subeunda pro Christo triumphum et gloriam describit: cujus in memoriam Palladius basilicam dedicaverat.	67
CAP. IV. - Basilicam in honorem sancti Martini a Fausto episcopo erectam, et celebrem religione, hoc carmine illustrat.	67
CAP. V. - S. Martini Turonensis liberalitatem in detrahenda sibi tunica, atque inde vestiendo egeno, celebrat hoc carmine, unaque loci in quo id actum est religionem commendat.	67
CAP. VI. - Leontii, Burdegalensis episcopi, in basilica S. Martini exstruenda, et Placidinae, olim ejus uxoris, in eadem ornanda liberalitatem ac religionem commendat; tum loci in quo fuerat illa inaedificata amoenitatem describit.	68
CAP. VII. - Templum in honorem S. Martini, a Basilio ejusque conjuge restauratum commemorat; aquis quae aedificii locum obrutum tenebant alio deductis.	69
CAP. VIII. - S. Vincentii Aginnensis martyrium et gloria. Leontii in ejus basilicam liberalitas.	69
CAP. IX. - Supradicta basilica celebratur. Energumeni salus ad ejusdem basilicae dedicationem refertur.	71
CAP. X. - Basilicam in memoriam S. Nazarii martyris a Leontio erectam, martyrisque ipsius triumphum celebrat.	72
CAP. XI. - Laudes S. Dionysii Parisiensis, et de basilica ejus a Leontio amplificata.	72
CAP. XII. - Basilicam S. Bibiani, Santonensis episcopi, ab Eusebio coeptam aedificari, Leontius perfecerat, non minimum ad eam rem Placidina, Leontii olim uxore, conferente. Horum pietas ac munificentia commendantur.	74
CAP. XIII. - Basilicam S. Eutropii a Leontio instauratam et exornatam refert, non sine divino admonitu et consilio.	76
CAP. XIV. - Calicem a Leontio et Placidina aedi sacrae oblatum commemorat.	77
CAP XV. - Leontii nobilitatem, episcopalem gradum, piamque munificentiam celebrat, adjunctis Placidinae laudibus.	77
CAP. XVI. - Cum quidam, Leontii sedem ambiens, ipsum absentem, falso mortuum fuisse divulgasset, Leontiusque ex insperato esset reversus, ejus reditum Fortunatus hoc carmine celebravit.	80
CAP. XVII. - Ex insula quam incolebat, mittit munuscula ad Placidinam Fortunatus, narrans se, cum navigaret adverso Borea, ad Placidinam ipsam appulisse.	83
CAP. XVIII. - Bissoni, villae in agro Burdigalensi sitae, amoenitatem describit, memoratque aedificia a Leontio refecta et exornata.	83
CAP. XIX. - Vereginis villae situm, descriptionem, necnon aedificia quae instauravit Leontius, celebrat.	84
CAP. XX. - Fortunatos Praemiacum, Leontii villam, pertransiens, aemdem celebrat, a Leontio aedificiis auctam.	84
CAP. XXI. - Egircii fluminis indolem et varietates describit.	85
MISCELLANEORUM LIBER II.	87
CAPUT PRIMUM. - De crucis Domini virtute et dignitate.	87
CAP. II. - Hymnus in honorem sanctae crucis.	88
CAP. III. - Crucis virtutem et pretium, necuon in eamdem Gregorii Turonensis religionem celebrat, ipsius in ornando apud Turones oratorio liberalitatem commendans.	89
CAP. IV. - De signaculo sanctae crucis.	91
CAP. V. - De sancta cruce.	93
CAP. VI. - Item de sancta cruce.	95
CAP. VII. - Hymnus in honorem sanctae crucis.	95
CAP. VIII. - In sacrum baptismum.	96
CAP. IX. - In laudem chrismatis.	97
CAP. X. - Hymnus in S. Dionysium.	98
CAP. XI. - De domno Saturnino.	99
CAP. XII. - Studium suum in celebrandis martyrum gestis declarat. S. Saturnini martyrium describit. Launebodem ducem, uxoremque ejus laudat propter basilicam in memoriam illius saucti illorum liberalitate exstructam.	100
CAP. XIII. - Se jampridem desuesse a seribendis carminibus declarat. Provocatus tamen varias-cleri Parisiaci, inprimts vero S. Germani episcopi, dotes celebrat.	102
CAP. XIV. - Basilicae Parisiensis in honorem sanctae crucis dedicatae laudes supra templum Salomonicum extollit. Childebertum de sua in eam liberalitate commendat.	104
CAP. XV. - De baptisterio Moguntiae.	105
CAP. XVI. - Sancti Georgii basilicam a Sidonio episcopo aedificatam commemorat, ejusque martyris gloriam in Occidente celebrem commendat.	107
CAP. XVII. - Oratorium a Trasarico in honorem SS. Petri et Pauli, S. Martini Turonensis et S. Remedii exstructum carmine prosequitur.	107
CAP. XVIII. - S. Mauricii et sociorum ejus triumphum canit.	108
CAP. XIX. - S. Hilarii Pictaviensis episcopi contra Arianos constantia celebratur.	109
CAP. XX. - De S. Medardi episc. Noviomensis sanctitate et miraculis, item de basilica in ejus honorem a Clotario coepta, a Sigeberto completa.	110
CAP. XXI. - S. Martialis, primi Lemovicini episcopi, laudes.	115
MISCELLANEORUM LIBER III.	115
CAPUT PRIMUM. - Acceptis ab Euphronio litteris, quantam inde laetitiam persenserit illi significat; miram illius humilitatem extollit, seque ejusdem precibus commendat.	115
CAP. II. - Iterum Euphronio suam gratitudinem significat, illius in se beneficiis praedicatis. Varias ejusdem virtutes prosequitur, oratque ut pro suis peccatis apud Deum intercedat.	117
CAP. III. - Euphronio gratulatur de illius virtutibus, praesertim vero de pastorali sollicitudine ac diligentia.	118
CAP. IV. - Felici, episcopo Namnetico significat, se illius litterarum facundia et grandiloquio fuisse perculsum. Eumdem extollit, ad illum referre conatus quas ab ipso laudes acceperat, suumque ferventissimum illius praesentiae desiderium exprimit.	119
CAP. V. - Ad eumdem scribit, narratque ejus opera ac fide arma Britannica fugata fuisse.	124
CAP. VI. - Ad eumdem scribit, ipsins laudans studium in exstruenda et consecranda basilica in honorem SS. Petri et Pauli. Dedicationem ipsam describit.	124
CAP. VII. - Laudes sanctorum quorum reliquiae in Namnetensi basilica repositae fuerunt. Ejusdem basilicae descriptio.	126
CAP. VIII. - Scribens ad Felicem, laudat eum ob vetustatem ac nobilitatem generis nec non ob virtutem et pastoralem sollicitudinem.	128
CAP. IX. - Scribens ad eumdem, paschatia festa celebrat illiusque in lucranda gente Saxonum diligentiam carmine consecrat.	130
CAP. X. - Sumptuosissimum Felicis opus in detorquendo fluminis cursu celebrat, ac quae inde copiae vicinis populis erant perventurae, describit.	134
CAP. XI. - Laudat Nicetium, episc. Trevirensem, ob ejus innocentiam, misericordiam, liberalitatem, et pastoralem sollicitudinem.	134
CAP. XII. - Nicetii Castellum, supra Mosellam positum, necnon Nicetii in eodem ornando ac muniendo studium et elegantram celebrat.	135
CAP. XIII. - Maguericum, Trevirensen episcopum, laudat ob virtutem, ac diligentiam in ecclesia sua regenda, ob comitatem in omnes, ob liberalitatem in egenos et hospites.	137
CAP. XIV. - Mettensis urbis descriptio. Villici ejusdem urbis episcopi, ad quem scribit, omnimodae virtutes celebrantur.	138
CAP. XV. - Tetrastichon ad eumdem.	139
CAP. XVI. - Distichon ad eumdem.	139
CAP. XVII. - Occasione cujusdam picturae, in qua ales rostro carpebat uvas, Villici liberalitatem in convivas extollit.	139
CAP. XVIII. - Occasione piscium qui in mensa Villici copiose appositi fuerant, supernam ejusdem vocationem commendat.	140
CAP. XIX. - Charentinum, Coloniae Agrippinae episcopum, laudat ob charitatem placidosque mores, nec non in templa liberalitatem.	140
CAP. XX. - AEgidii, Rhemensis episcopi, diligentia pastoralis, eloquentia, beneficentia.	141
CAP. XXI. - Salutatorias ad Hilarium episcopum litteras mittit, suamque in absentem memoriam et benevolentiam declarat.	142
CAP. XXII. - Ad Bertichramnum episcopum scribens, ejus benevolentiam in omnes laudat, praesertim vero in se, quod in rhedam ab ipso fuerit exceptus.	142
CAP. XXIII. - Elucubrata a Bertichramno poemata, se excepisse ipsi significat, opusque partim laudat, partim reprehendit.	143
CAP. XXIV. - Scribens ad Agricolam episcopum, parentis illius in se beneficia commemorat, rogans ut quae patris diligentia sata fuerant in sese, haec filius alat et perficiat.	144
CAP. XXV. - Scribens ad Felicem, episcopum Biturigensem, turrim, quam ille construendam curaverat ad continendum Christi corpus, carmine celebrat.	144
CAP. XXVI. - Aviti episcopi, ad quem scribit, hospitalitatem diligentiamque pastoralem celebrat, missa tum ad se tum ad Agnetem et Radegundem munera commemoans .	145
CAP. XXVII. - Avito, qui a se contenderat ut versiculos scriberet, narrat eidem se satis fecisse, propriam linguae nopiam votis dicens compensari.	145
CAP. XXVIII. - Eidem scribens, illius miram indolem in conciliandis charitate animis, praecipue vero in omnes munificentiam, in se vero benevolentiam celebrat.	146
CAP. XXIX. - Agerici, episcopi Veroduni, beneficentiam, virtutes pastorales, atque in templa munificentiam audat .	147
CAP. XXX. - Ejusdem Agerici doctrina mirabilis, mundi contemptus, innocentia, liberalitas.	147
CAP. XXXI. - Ad Amphionem presbyterum scribit, cujus faudat mores pios ac suaves, prudentiam, firmitatem aniau , hospitalitalem.	148
CAP. XXXII. - Pater in abbatis, ad quem scribit, sanctimoniam laudat, tum veniam rogat, si quid sibi erroris in codicem irrepserit, quem ejusdem jussu emendandum susceperat.	149
CAP. XXXIII. - Fortunatus, e maritima in qua degebat ora, salutem scribit Draconi diacono, suamque in illum benevolentiam declarat.	149
CAP. XXXIV. - Archidiacono Meldensi, qui ad se, nondum de facie notum, mustum miserat, gratias agit.	150
CAP. XXXV. - Iter facturus, hoc poema mittit Joanni diacono, per eum communibus amicis salutem scribens.	150
CAP. XXXVI - Se Anthemio excusat, quod, ne somnum ejus violaret, ipso insalutato excesserit.	150
CAP. XXXVII. - Sindulphum diaconum ad patientiam hortatur, affirmans nihil grave esse amanti.	151
MISCELLANEORUM LIBER IV.	151
CAPUT PRIMUM. - Evemeri, Namnetensis episcopi, jam mortui laudat nobilitatem, mansuetudinem, charitatem omnimodam.	151
CAP. II. - Gregorii, Lingonensis episcopi, etlam mortui, laudat genus, virtutes pastorales, miracula.	153
CAP. III. - Item epitaphium Tetrici, Lingonensis episcopi, cujus virtutibus pastoralibus laudatis, regum et populiiu ipsum benevolentia commemoratur.	154
CAP. IV. - Item epitaphium Galli, Arvernorum episcopi; ejus a pueritia mundi contemptus, Theodorici in eum benevolentia, ipsius virtutes pastorales.	154
CAP. V. - Ruricios, avum et nepotem, ambos episcopos Lemovicinos, vita funclos, impense laudat, ipsorum sanctitatem affirmans .	156
CAP. VI. - Item epitaphium Exotii, episcopi Lemovicini: ejus pudicitia, patientia, charitas; plebis in illum pius affectus.	157
CAP. VII. - Calacterici, episc. Carnotensis, amici sui, immaturam mortem deffet, virtutesque celebrat.	159
CAP. VIII. - Chronopli, in sede Petrocoricensi mortui laudat genus, mores, eloquentiam, charitatem, curamque pastoralem.	160
CAP. IX. - Leontium, in Burdigalensi sede mortuum, laudat, plebis erga eum amorem desideriumque celebrans.	161
CAP. X. - Item epitaphium Leontii junioris, Burdigalensis episcopi.	162
CAP. XI. - Victoriani abbatis, jam mortui, in multiplicandis monachis sedulitas, assiduitas in precibus, miraculaque laudantur.	163
CAP. XII. - Hilarii presbyteri, vita functi, laudat genus, virtutesque sacerdotales describit; socrus Evantiae officia in memoriam mortui commemorat.	164
CAP. XIII. - Epitaphium Servilionis, qui, quondam aulicus, regias opes rite administraverat; deinde presbyter factus, in viduas et pupillos munificus exstiterat.	164
CAP. XIV. - Praesidium abbatem, ob doctrinae sanctitatem diligentiamque pastoralem, jam mortuum commendat.	165
CAP. XV. - Bobolenum diaconum, dum somno indulget, a sicario ictu securis occisum, deflet.	165
CAP. XVI. - Attici, qui jam senio confectus obierat, funus prosequitur hoc carmine, ejusque dotes, tota Gallia celebres, extollit.	166
CAP. XVII. - Arcadium adhuc juvenem, immatura morte occupatum, funebri carmine cohonestat.	166
CAP. XVIII. - Basitii demortui laudat eloquentiam, doctrinam, liberalitatem, susceptas ab eodem in Hispaniam legationes, et innocentiam in publicis gerendis muneribus commemorat, quamque regibus et populis charus esset ostendit.	167
CAP. XIX. - Aracharium, qui regia in aula clarus fuerat, regique charus et jucundus, adhuc florente aetate hinc morte ereptum, deflet.	167
CAP. XX. - Brumachium, potentem virum, dum a legatione qua perfunctus fuerat, revertitur in Gallias, morte in itinere oppressum, prosequitur lugubri carmine, illum laudans ob eloquentiam ac prudentiam, unaque Frigiae uxoris in curando funere conjugis diligentiam commendat.	168
CAP. XXI. - Laudat Avolum ob pietatem ac religionem in sacras aedes, ob liberalitatem in pauperes, munificentiam in cives.	168
CAP. XXII. - Infantium tumulum, qui, ut videtur, uno partu editi, alter maturius, quinquennis alter decesserat, et in idem sepulcrum, in quod et mater eorum, fuerant illati, funebri carmine cohonestat.	169
CAP. XXIII. - Julianum, qui mercaturam quondam exercuerat, deinde partas opes effuderat in hospites et egenos, jam mortuum, laudat hoc carmine. Joannis filii in patrem demortuum charitatem et diligentiam commendat.	169
CAP. XXIV. - Orientium, qui in regis aula principem locum obtinuerat dignitatis et gratiae, vita functum laudat ob prudentiam, justitiam ac moderationem. Tum Nicatiae uxoris in curando mariti funere, et in ejus memoria colenda, sollicitudinem ostendit.	170
CAP. XXV. - Theodechildem reginam, vita functam, egregie laudat ob regiam stirpem et affinitatem, ob liberalitatem in pauperes et in templa munificentiam.	170
CAP. XXVI. - Vilithutam, nobilem mulierem, e gente tamen ac stirpe barbarorum, in pariendo una cum prole exstinctam, lamentatur. De supremo judicio obiter disserit; tum, ex praesente Vilithutae felicitate superstitem conjugem consotari conatur.	172
CAP. XXVII. - Euphrasiam, nobilissimam feminam, bonis actibus cumulatam, mortalem hanc vitam cum immortalitate commutasse gratulatur. Ejusdem charitatem et nobilitatem celebrans.	176
CAP. XXVIII. - Eusebiam, quae decennis, jam viro desponsa, immature obierat, lugubri hoc carmine mortuam lamentatur.	177
MISCELLANEORUM LIBER QUINTUS.	177
CAPUT PRIMUM. - Martini, episcopi Galliciae, ad quem scribit, virtutes cum deliciis paradisi comparat; cujus acceptis litteris, qua se laetitia perfusum senserit declarat, ac obiter eloquentiam ejus et doctrinam laudat, seque necnon Agnetem et Radegundem ipsius precibus commendat.	177
CAP. II. - Eidem scribens, dicit, quemadmodum apostolis variae orbis terrarum partes distributae fuerunt, ita Martino Gallaeciam divinitus datam fuisse, in qua catholici dogmatis veritatem sereret. Se necnon Agnetem et Radegundem ejus precibus commendat.	181
CAP. III - Ad Turonicos scribens, Gregorii, Turonensis episcopi, in Ecclesiam suam adventum prosequitur hoc carmine, illiusque ex praesentia, doctrina, vigilantia, bona omnia Turonensi populo auguratur.	184
CAP. IV. - In natalitio Gregorii episcopi.	185
CAP. V. - Respondet Gregorio Turonensi, qui a se magnopere contenderat ut egregium Aviti, Arvernensis episcopi, factum in convertendis ad Christum Jesum plusquam quingentis Judaeis, carmine celebraret; atque eidem se satisfecisse scribit, misso, quod huic epistolae subuexum est, poemate.	186
CAP. VI. - Scribens ad Syagrium, episcopum Augustodunensem, narrat Fortunatus, cum ipse, longo jam spatio, desuevisset ab elucubrandis carminibus, sibi repente patrem astitisse, graviter laborantem pro captivo fillo, ab eoque inertiam suam ac desidiam fuisse excussam: hujus itaque patris et miserabilis filii causam Syagrio commendat. Acrostichum carmen de Redemptore mittit.	191
CAP. VII. - Carmen de quo in praecedenti epistola.	195
CAP. VIII. - Respondet Felici, episcopo Namnetico, qui se rus invitaverat. Describit villae illius situm et amoenitatem; ei tamen Felicis ipsius praesentiam et aspectum anteponit.	197
CAP. IX. - Gregorium, ab itinere Turones reversum gratulatur: eidem se et epistolae portitorem commendal.	198
CAP. X. - Gregorium salutat misso carmine, et ejusdem laudat virtutem ac doctrinam; epistolae brevitatem excusat, ac eamdem amoris magnitudine compensari affirmat.	198
CAP. XI. - Eidem gratias agit pro carminibus quibusdam, scriptis, ut videtur, a Gregorio, ac sibi commodatis; portitorem epistolae commendat.	198
CAP. XII. - Gregorio, qui se Turones invitaverat, excusationem praetendit, quod ab alio, item episcopo, quominus iret retineretur; tum rogat ut, ob pacis studium, veniam non eunti indulgeat.	199
CAP. XIII. - Gregorio scribit, virtutem ejus laudans, mulieremque, quam a Gregorio commendatam acceperat, ad illum revertentem pariter commendat.	199
CAP. XIV. - Suam in Gregorium charitatem ipsi declarat, atque eidem Pictavum incolumem se pervenisse nuntiat, cum quidem, a Turonensi urbe digressus, per vias glacie constratas difficili ac periculoso itinere usus fuisset.	199
CAP. XV. - Scribens ad eumdem, ejus virtutem, et doctrinam laudat, nec non suam in ipsum benevolentiam contestatur.	200
CAP. XVI. - Gratias agit Gregorio quod poma suis cum surculis sibi dono misisset.	200
CAP. XVII. - Fortunatus cum venisset ad eum locum in quo arbor illa stabat quae radicitus quondam avulsa, ex S. Martini precibus et virtute refloruerat, et a qua medela aegris petebatur, constitit, parentum quorumdam lacrymis perculsus, qui puellam filiam sibi raptam miserabiliter lamentabantur. Rem itaque narrat Gregorio, ac, ut abducta filia parentibus suis restituatur, ejusdem operam et auctoritatem implorat.	200
CAP. XVIII. - Laudat pietatem Gregorii atque illi se et peregrinum hominem commendat.	201
CAP. XIX. - Gregorii dotes celebrat, seque iterum illi commendat.	201
CAP. XX. - Acceptis Gregorii litteris, quae bona eumdem valetudine frui nuntiabant, quanta inde laetitia affectus fuerit ostendit, atque orat ut sit in scribendo prolixior.	202
CAP. XXI. - Peregrinum hominem, natione Italum, in Italiam revertentem, episcopis commendat, quo necessarium eidem viaticum, aliaque ad iter conficiendum adjumenta suppeditent.	202
CAP. XXII. - Aredium abbatem, quem praesentia non poterat, litteris se dicit couvenire, ejusque se precibus studiose commendat.	202
MISCELLANEORUM LIBER SEXTUS.	203
CAPUT PRIMUM. - Sigiberti regis cum Brunichilde, Athanagilde tilia, nuptias celebrat. Totius regui ortam ex hisce nuptiis laetitiam, regiamque in his celebrandis munificentiam declarat.	203
CAP. II. - Epithalamium canit in Sigiberti et Brunichildis nuptias; laudataque primum Sigiberti continentia, dein inducit Cupidinem et Venerem, illum Sigiberti, hanc Brunichildis, in laudibus praedicandis inter se certantes. Fausta tandem utrisque ominatur.	204
CAP. III. - Sigiberti virtutes ac laudes bellicas effert pluribus, ac Brunichildem conjugem ab Ariano errore ad catholici dogmatis veritatem conversam gratulatur.	208
CAP. IV. - Chariberti dotes omnimodas recenset atque extolht.	210
CAP. V. - Theodechildem reginam egregie laudat ob regii generis nobilitatem, ob comitatem ac liberalitatem in egenos, et in sacras aedes munificentiam.	213
CAP. VI. - Bertechildem, sive Berthildem, sanctimonialem feminam, ob pudicitiam commendat, ob liberalitatem in egenos et captivos, ob despicientiam rerum cadecarum.	214
CAP. VII. - Celesuinthae, Athanagildi filiae, quae Chilperico nupserat, necem acerbam prosequitur hoc carmine, in quo et Goisuinthae, matris ejus, lacrymas, et aliorum in Celesuinthae, funere dolorem ac questus acerbissimos describit.	215
CAP. VIII. - Horti a Childeberto rege olim consiti, quique tum ab Ultrogotha, ejus conjuge, tenebatur, amoenitatem describit; inde occasionem sumit ad Childeberti ipsius laudes celebrandas.	226
CAP. IX. - Cum Fortunatus ad villam Cantum venisset, suam in comedendis pomis voracitatem lepide describit.	226
CAP. X. - Fortunatus, cum Mettin venisset, illic lintrem, quo vehebatur, per injuriam sibi ablatum a regio coquo narrat fuisse, cujus formam et munus lepide describit. Tum Sigiberti et ministrorum ejus, Gogonis et Papuli, humanitatem et munificentiam erga se commemorat.	227
CAP. XI. - Suam in Dynamium absentem benevorentiam ac desiderium declarat, atque parem de se memoriam, amicitiae nomine ac jure, ab eodem efflagitat; postremo ut ad se redeat hortatur.	229
CAP. XII. - Media aestate Fortunatus venam sibi incidendam curaverat. Manu itaque impediri quominus poemata conscribat, ad Dynamium conqueritur. Suam in euka dem benevolentiam testatur pluribus.	229
MISCELLANEORUM LIBER SEPTIMUS.	231
CAPUT PRIMUM. - Gogouem laudat, ob ejus eloquentiam, munificentiam, prudentiam, aequabilitatem animi, pietatem ac formae venustatem. Sigiberti regis in eodem sibi ministro seligendo judicium commendat.	231
CAP. II. - Gogonis in se beneficia commemorat; eidem excusat quod ad coenam invitatus non veniret.	234
CAP. III. - Gogoni se purgat Fortunatus, ad culpam quam sibi is ascribebat in eumdem rejicit, nihdo tamen minus incolumem et integram amicitiae gratiam manere ostendens.	234
CAP. IV. - Nubes ac ventos rogat poeta quid agat Gogo, et ubinam locorum commoretur. Tum ipsi per eosdem mittit salutem.	235
CAP. V. - Bodegisilum ducem laudat ob eloquii suavitatem et gratiam, ob morum et indolis comitatem, ob administratas fide, justitia, innocentia provincias; tum alias ejusdem virtules commendat.	237
CAP. VI. - Paliatinam, filiam Gallomagni, uxorem Godegisili, laudat Fortunatus hoc poemate, et ejus egregiam formam, pari cum ingenio et eloquii suavitate conjunctam, commendat.	239
CAP. VII - Laudat Lupum ducem; omnimodas virtutes ac dotes ejus recenset; ipsius in Sigibertum merita, Sigibertique in eum benevolentiam declarat.	240
CAP. VIII. - Laetitiam quam ex allato sibi nuntio de integra Lupi salute perceperat, hoc carmine Fortunatus declarat; tum ejusdem Lupi virtutes et egregias Laudes complectitur.	243
CAP. IX. - Lupo gratias agit pro missis ad se litteris ac muneribus. Suum ab Italia discessum commemorat, ac conqueritur nullas interea a propinquis missas litteras ad se pervenisse, quorum in charitatem Lupum sibi successisse dicit.	245
CAP. X. - Magnulfum, Lupi fratrem, laudat ob juris prudentiam et in populis regendis aequitatem. Litterarum deinde brevitatem excusat.	246
CAP. XI. - Jovinum, provinciae rectorem, argut diuturni silentii ac in rescribendo tarditatis. Rogat ut, cum minus sibi liceat ejus frui praesentia et aspectu, hoc sul desiderium, missis saltem litteris, levet ac soletur.	247
CAP. XII. - Vitae humanae brevitatem et inanitatem describit: unam pietatem omnibus mortalibus rebus superstitem esse, ac multo praestare affirmans. Inde Jovinum incusat, ac leniter perstringit, quod tam brevi vita, nihil ad se litterarum mitteret, quas ab eo avidissime exspectare significat.	247
CAP. XIII. - Timide acrepugnanter se ad Felicem poeseos lande praestantem, ait accedere. Sodalitatis tamen, quae interfuerat, conjunctione, ac communis patriae necessitudine fretus, eumdem sequenti poemate interpellat.	250
CAP. XIV. - Se a Mummuleno in itinere hospitio exceptum fuisse narrat: Stomachi cruditatem, quam ex ciborum copia, et praecipue persicorum pomorum esu contraxerat, lepide describit. Mummulenum ipsum egregle commendat.	251
CAP. XV. - Cum exspectaret Fortunatus ut a Berulfo ad prandium invitaretur, duplici interea se fame narrat laborasse. Ad extremum fausta pro ipso ac laeta omina facit.	252
CAP. XVI. - Condonem domesticum laudat ob honores quos virtute promeruerat, quosque gradatim sub diversis Austrasiae regibus fuerat consecutus.	253
CAP. XVII. - Excusat litterarum brevitatem Fortunatus, ac suae in Gundoarium benevolentiae vix ullam paginam esse parem affirmat. Laudat deinde Gundoarium.	254
CAP. XVIII. - Suam in Flavum sedulitatem ac in mittendis ad ipsum litteris diligentiam commemorat; tum eum amice incusat quod nihil ad sese litterarum remittat, rogatque ut ad se rescribat.	255
CAP. XIX. - Flavi et Evodii fratrum germanam in eadem corporum similitudine charitatem et concordiam commendat, quibus se tertium additum esse affirmat, ac poscit ut ad bunc amorem arctius vinciendum vel litterarum colloquia accedant.	256
CAP. XX. - Suam in Sigismundum sollicitudinem declarat, petitque ut se de Italiae ac Germaniae rebus, cujusmodi erant tunc faciat certiorem.	257
CAP. XXI. - Acceptis Sigismundi et Aregisili fratrum litteris, qua fuerit laetitia affectus declarat, atque ex eorum in Gallias adventu fausta sibi omnia ominatur.	257
CAP. XXII. - Regi et ejus ministris (inter quos erat Boso)incolumitatem ac faustitatem a Numine precatur, e florentis regni regisque fortuna augurans, Bosonem quoque ipsum diu felicem et incolumem futurum.	258
CAP. XXIII. - Paternum laudat ex nominis etymologia, et ejus in se liberalitatem commemorat.	258
CAP. XXIV. - Occasione quarumdam paropsidum argentearum, ac verborum iisdem inscriptorum, Fortunatus integritatem ac puritatem animi ex illo opere ac materia legenti commendat.	258
CAP. XXV. - Convivam ad domesticas ac vulgares epulas invitatum, laute exceptum fuisse ostendit.	259
CAP. XXVI. - Poetam quemdam a seriis curis ad convivil festivitatem invitat.	259
CAP. XXVII. - Ex vitae brevitate et infirmitate virtutes animi ac coelestes delicias commendat.	259
CAP. XXVIII. - A strepitu ac negotiis forensibus quemdam ad convivii jucunditatem ac securitatem invitat.	259
CAP. XXIX. - Regat convivam ut, litium ac jurgiorum depositis studiis, liberum ac tranquillum animum ad convivium afferal.	259
CAP. XXX. - Invitat quemdam, ac flagitat ut quam magnanimitatem habet in rebus bellicis, eamdem ad calices afferat. Convivium snum non tam ex cibis quam ex benevolentia commendat.	260
CAP. XXXI. - Galactorio comiti, se saepius optasse narrat ut nauta fieret, quo Burdegalam ocius perveniret, illumque inviseret. Tum toti Galactorii domni fausta precatus, ipsum rogat ut se Burdegalensi pontifici commendet.	260
MISCELLANEORUM LIBER OCTAVUS.	261
CAPUT PRIMUM. - Scribit Fortunatus ad poetas et oratores universim, et nominatim ad Christianos, de fortuna sua et conditione; tum, occasione data, Radegundem egregie laudat, cujus votis ac precibus in Gallia se narrat remansisse; singulos invital ad extremum quo pia carmina ac litteras mittant ad eamdem Radegundem.	261
CAP. II. - Instante die quo ad Germanum, Parisiensem antistitem, sibi erat proficiscendum, Radegundis amore refert se quodammodo haesitare. Quimvis itaque a Radegunde corporaliter erat abfuturus, animo semper tamen se praesentem futurum affirmat.	263
CAP. III. - Hymnus de nativitate Domini.	264
CAP. IV. - De sancta Maria.	265
CAP. V. - Iterum de S. Maria.	266
CAP. VI. - In hoc poemate ad Agnetem abbatissam directo, coelestium spirituum chori, aliorumque sanctorum coetus et festa describuntur. Laudatur Radegundis. Christus inter sanctos virginitatem praedicans inducitur, acquanto illa conjugio praemineat declaratur.	266
CAP. VII. - Vaticinia de Virginis partu edita perceset; atque alia item refert oracula ad Christum, fructum ventris ejus, spectantia; fusius deinde persequitur ejusdem virginis Deiparae laudes, ac coelestis in illam militiae, actotins naturae obsequium describit.	276
CAP. VIII. - Virginitatem laudat, ac virginum in coelo felicitatem et gloriam describit. Hinc virgines hortatur ad tuendam castimoniam sive animi sive corpor s.	284
CAP. IX. - Sanctorum in coelo gloriam commemorat, accorum, et in primis sanctissimae Delparae suffragia adversus communis hostis insidias sibi precatur. Postremo Numinis magnificentiam commendat.	285
CAP. X. - Radegundem laudat ob despectum mundum ac regnum, atque ejus pietati et laboribus parem in coelo mercedem futuram auguratur.	286
CAP. XI. - Excusat se Radegundi, quod violas potius quam lilia ac rosas ad eamdem muneri mittat. Ipsas violas commendat ex coloris odorisque praestantia, atque inde eamdem, necnon Agnetem, ad virtutem excolendam hortatur.	286
CAP. XII. - Post hiemem florigerum ver ait adventasse, et inde Radegundis et Agnetis in altaribus exornandis studium commendat, quorum speciem ac multiplicem varietatem festive et eleganter describit.	287
CAP. XIII. - Flores mittit ad Radegundem, muneris parvitatem excusans; quorum occasione ad coelestium rerum spem ac cogitationem eamdem erigit.	287
CAP. XIV. - Radegundem, cum in eo esset ut sese concluderet, suum in illam desiderium declarat.	288
CAP. XV. - Radegundem a suo recessu jam reversam, hoc carmine gratulatur. Eadem reduce, sibi omula refloruisse profitetur, totiusque anni ubertatem in ejusdem reditu sibi repraesentatam fuisse.	288
CAP. XVI. - Cum Fortunatus rure febri laboraret, Leonem presbyterum a Gregorio Turonensi ad se narrat missum fuisse, a quo ad sacra Martini festa celebranda invitaretur. AEgritudinem suam describit, eamque refert, sudore oborto cessisse.	288
CAP. XVII. - Fortunatus hoc in carmine Gregorii opem adversus grave incommodum, quod in monasterium, ut videtur, Pictaviense irrepserat, implorat.	289
CAP. XVIII. - Fortunatus eamdem rem quam superiori carmine Gregorio commendat, misso ad cumcem conpresbytero suo, ac rogat per beatae Radegundis vota ac memoriam, ut monasterii ejus afflictis rebus succurrat.	289
CAP. XIX. - Scribit hoc poema Fortunatus sub Justinae persona ac nomine, eaque rogat Gregorium ut per ipsum patri commendetur, et aviae gratias referat, quod ea ad se advenisset.	290
CAP. XX. - Acceptis litteris a Gregorio, deque bonaejusdem valetudine certior factus, se inprimis laetatum declarat Fortunatus, seque eidem commendat.	290
CAP. XXI. - Gregorii virtutem, celebritatem et pastoralem sollicitudinem laudat.	291
CAP. XXII. - Suam in Gregorium sedulitatem ac studium declarat, ejusque se precibus commendat.	291
CAP. XXIII. - Ad eumdem.	291
CAP. XXIV. - Nullam facundiam tantam esse dicit, quapares Gregorio pro ejus in se munilicentia gratias agere possit.	291
CAP. XXV. - Gratias agit Gregorio pro agro ad privatas sibi impensas collato. Agrum deinde ipsum describit.	292
CAP. XXVI. - Gratias item agit pro impensa sibi agelli parte; Gregorii muniticentiam extollit.	292
CAP. XXVII. - Suam in accipiendis Gregorii litteris laetitiam declarat. Missas ad se niveas pelles, quibus pro caligis uteretur gratulanter memorat.	292
MISCELLANEORUM LIBER NONUS.	293
CAPUT PRIMUM. - Brinnacensis synodi patres alloquitur poscitque ab eis veniam ut sibi liceat de Chilperici laudibus dicere, quem omnimodis impense prosequitur elogiis.	293
CAP. II. - Ad Chilpericum et Fredegundem de morte puerorum carmen consolatorium.	298
CAP. III. - A specie veris ineuntis ac festorum paschalium gaudiis Chilpericum et Fredegundem hortatur ut, omni moerore deposito, ad alacritatem revertantur.	303
CAP. IV. - De morte Clodoberti, quem laudat, mortem ejus deflendam esse negans, ut qui parvus et innocens decesserit.	303
CAP. V. - Epitaphium Dagoberti, alius Chilperici et Fredegundis filii, quem felicem praedicat quod vix baptizatus obierit.	304
CAP. VI. - Gregorio carmina mittit, spatium requirens adversus Sapphicos, quos poscebatur, pangendos.	305
CAP. VII. - Gregorio mittit versus Sapphicos. Missum ab eodem ad se libellum commemorat, quem se vix intellexisse protitetur. Postremo ipse suum libellum alloquitur, eique mandat ut ad Gregorium pergat.	305
CAP. VIII. - Baudowaldum episcopum, clarum dignitatis gradu et studiorum cultura ac scientia, necnon pietate florentem, salutat, seque ejus precibus commendat.	307
CAP. IX. - Sidonium episcopum, Moguntinae Ecclesiae, suo jam pastore orbatae, praefectum, gratulatur, ejus dotes commemorans.	308
CAP. X. - Ragnemundo gratias agit, Radegundis et
Agnetis nomine pro missa paropside de Pario marmore, proque gemmis quas ad ornandam sanctam crucem monaterii Pictaviensis munere miserat.	509
CAP. XI. - Droctoveum abbatem, discipulum et imilatorem S. Germani Parisiensis, laudat.	310
CAP. XII. - Ad Faramundum scribens, litteris se illum convenire dicit, quem praesentia non poterat; rogat ut se regibus commendet, atque litteris rescribat.	310
CAP. XIII. - Lupum et Waldonem diaconos amicissime salutat, orans ut se regibus aliisque commendent.	310
CAP. XIV. - Martyrem Laurentium, qui vivus prodigiis et virtutibus inclaruerat, vel mortuum populis opitulari narrat; cujus in basilica exstruenda excisam jam trabem ait excrevisse, indeque dempta frusta caecorum oculis lumen reddidisse.	311
CAP. XV. - Ligneum quoddam aedificum, ob artificii praestantiam, multo se narrat aencis ac lapideis aedibus anteferre. Sequitur aedificii descriptio.	312
CAP. XVI. - Chrodini ducis laudes.	312
MISCELLANEORUM LIBER DECIMUS.	313
CAPUT PRIMUM. - Expositio Orationis Domini.	313
CAP. II. - Ad Mummulenum epistola, vel ad salutarem virum.	322
CAP. III. - Alia.	325
CAP. IV. - Alia.	326
CAP. V. - De oratorio Artanensi.	328
CAP. VI. - De ecclesia Turonica.	328
CAP. VII. - Ad Childebertum regem et Brunichildem, de Natali sancti Martini pontificis Turonici.	331
CAP. VIII. - Ad cosdem.	333
CAP. IX. - Item ad Childebertum.	334
CAP. X. - De Navigio suo.	335
CAP. XI. - De oratorio Artanensi.	338
CAP. XII. - Versus super mensa in villa sancti Martini ante descriptores facti.	338
CAP. XIII. - Pro puella a judicibus capta ad Gregorium episcopum.	310
CAP. XIV. - Pro eadem re ad Romulphum.	310
CAP. XV. - Pro eadem re ad Gallienum.	310
CAP. XVI. - Pro eadem re ad Florentinum.	341
CAP. XVII. - Ad episcopos in commendatione peregrini.	310
CAP. XVIII. - De Platone episcopo.	342
CAP. XIX. - Ad Armentariam matrem Gregorii Turonensis.	310
CAP. XX. - Sigoaldo pro comitatu ejus.	343
CAP. XXI. - Ad Sigoaldum comitem, quod pauperes pro rege paverit	343
CAP. XXII. - De prandio defensoris.	344
CAP. XXIII. - Ad Galactorium comitem.	345
MISCELLANEORUM LIBER UNDECIMUS.	345
CAPUT PRIMUM. - Expositio symboli.	345
CAP. II. - Ad Domnam Radegundem.	351
CAP. III. - Ad eamdem de natalitio abbatissae.	352
CAP. IV. - Ad eamdem, ut vinum bibat.	352
CAP. V. - Ad abbatissam, de natali suo.	352
CAP. VI. - Ad eamdem.	353
CAP. VII. - Ad eamdem.	352
CAP. VIII. - Ad eamdem.	354
CAP. IX. - Pro eulogiis transmissis.	352
CAP. X. - Pro eadem re.	355
CAP. XI. - De floribus.	355
CAP. XII. - Pro eulogiis.	355
CAP. XIII. - Pro Castaneis.	356
CAP. XIV. - Pro lacte.	355
CAP. XV. - Aliud pro lacte.	355
CAP. XVI. - Pro prandio.	355
CAP. XVII. - De munere suo.	357
CAP. XVIII. - Pro prunellis.	357
CAP. XIX. - Pro aliis deliciis et lacte.	357
CAP. XX. - Pro ovis et prunis.	358
CAP. XXI. - De absentia sua.	358
CAP. XXII. - De convivio.	358
CAP. XXIII. - De eadem re.	358
CAP. XXIV. - De versibus.	358
CAP. XXV. - De eadem re.	359
CAP. XXVI. - De munere suo.	359
CAP. XXVII. - De itinere suo.	360
CAP. XXVIII. - Aliud de itinere suo.	361
CAP. XXIX. - Vota pro rege tempore consecrationis suae.	362
DE VITA S. MARTINI LIBRI QUATUOR.	563
DE EXCIDIO THURINGIAE.	427
LIBER PRIMUS. - Fortunatus excidium Thuringiae describit sub persona ac nomine Radegundis, fratrem injuste occisum lugens Radegundes inducitur. Postremo haec alloquitur librum, ac orat ut exsulibus propinquis salutem dicat	427
LIBER SECUNDUS. - Hoc poema suum Fortunatus a gloria sanctae Trinitatis auspicatur; tum Justini imp. laudes prosequitur. Deinde Sophiam Augustam laudat, a qua partem dominicae crucis dono missam Radegundi fuisse commemorat.	451
LIBER TERTIUS. - Radegundes dolorem suum exprimit pro Thuringiae excidio ac gentis suae clade; tum spem suam, quam in germano fratre et Hamelfredo patruele positam habebat, una cum illis exstinctam fuisse dicit, et eorum casum deflet acerbissime.	433

In Vitam S. Hilarii Pictaviensis proemonitio.	437
VITA S. HILARII.	439
VITA S. GERMANI PARISIENSIS.	453
VITA S. ALBINI, ANDEGAVENSIS EPISCOPI.	479
VITA S. PATERNI, ABRINCENSIS EPISCOPI.	487
VITA S. RADEGUNDIS REGINAE.	497
VITA S. AMANTII, RUTHENENSIS EPISCOPI.	513
VITA S. REMIGII, RHEMENSIS EPISCOPI.	527
VITA S. MEDARDI, NOVIOMENSIS EPISCOPI.	533
VITA S. MARCELLI, PARISIENSIS EPISCOPI.	541
VITA S. LEOBINI, CARNOTENSIS EPISCOPI.	549
VITA S. MAURILII, ANDEGAVENSIS EPISCOPI.	563
PASSIO SS. MM. DIONYSIL, RUSTICI ET ELEUTHERII, QUI PASSI SUNT PARISIIS UN IDUS OCTOBRIS.	577
In expositionem symboli Fortunati.	583
EXPOSITIO FIDEI CATHOLICAE.	585
VERSUS INEDITI.	591

Notitia historica.	595
SCINTILLARUM LIBER.	597

EPISTOLA UNICA, contra eos qui sangumem animalium immundum esse judicant, et carnem mundam esse dicunt.

719

Notitia in S. Arculsum.	721
Notitia in S. Adamanum.	723
VITA S. COLUMBAE, AUCTORE S. ADAMANO.	725
LIBER PRIMUS. - De propheticis revelationibus.	727
LIBER SEC NDUS. - De virtutum miraculis.	743
LIBER TERTIUS. - De angelicis apparitionibus, et de transitu S. Columbae.	759
Mabillonii observationes in librum sequentem.	775
DE LOCIS SANCTIS, AUCTORE S. ADAMANO.	779
LIBER PRIMUS.	779
LIBER SECUNDUS.	795
LIBER TERTIUS.	807
CANONES ADAMANI.	815

Notitia historica.	815
BREVIATIO CANONUM FULGENTII FERRANDI.	817
BREVIARIUM CANONICUM.	829
AUCTOR INCERTUS conomine MAGISTER.
REGULA AD MONACHOS.	943
Prologus Regulae.	943
INCIPIT THEMA.	945
INCIPIT de Generibus, vel potius, de Actu et Vita monachorum in coenobiis.	951
INCIPIT Regula quadragesimalis.	1013