vin

GLOSSARIUM

MEDLE

JpjpFIMyE LATINITATIS
~'vi -1

T

T. LiTERA numeralis, quae 160. desi-
gnat. Unde versus

T quoque centenos et sexaginta tenebit.

Seu, ut habet Ugutio

T cenlnmque colit, cum sexaginta bicornis.
Eidem literœ si recta linea superadda-
tur, 160. millia sigmficat.

T %n superscriptione cantilenx, tra-
here vel tenere debere testatur. Notke-
rus Balbulus Opuse. Quid singulse li-
terœ significent in superscript. cantil.
Vide A.

T Nomini militis appositum, ipsum in
bello superstitem esse signabat. Paulus
Diacon. de Notis literar.

T cum duobus punctis suprapositis
interdum pro millesimo numero, inter-
dum pro nongentesimo sumi in In-
strumentis Aragonicis et Navarricis
observat Hieronym. Blanca in Com-
ment. Rerum Aragon. pag. 617. 647.
Vide Historiam Pinnatensem pag. 269.
et Ambrosium Moralem in Corduba
pag. 130.

1 T, pro D scribi, aut vicissim, jam
dictum est in D, ut et D pro Th. passim
apud Germanos. Septentrionalibus popu-
lis familiares sunt mutationes litera-
rum T, Z, et C, ut annotat Schilterus
in Glossario Teutonico. Notissima quo-

AD SCRIPTORES

~I ~a`'

T

TAB

que est T et C mutatio, etiam apud La-
tinos.

1 TAAGIUM, male pro Kaagium seu
Caagium, Tributum pro fluviorum por-
tubus quos nostri Quais vocant, exsol-
vendum. Litterae Philippi Pulchri Fr.
Regis ann. 1809. tom. 2. Ordinat. pag.
159 Essarum (malim Escarum) nostrum
dictée villas parabitur et ponetur in tali
statu, qaod dwti mercatores absque solu-
tione Taagii poterunt suas deneriatas et
mercaturas bono modo onerare et exone-
rare de die et de nocte. Vide Caiagium in
Caya, et Kaagium suo loco.

Caagii legitur in Reg. 72. Chartoph.
reg. ch. 176. unde exscriptse sunt eae
Literae.

1 1. 1ABJE, Mutix, in Glossis Isid. Le-
gendum est Tabani, muscm. Papias
Tabanus, animal modicum armentis acu-
leo permoleslum idem œstrus, asylum
vulgo dicitur. Melius in MS. Asilus,
quem Grseci œstrum, Rustici Tabanum
dicunt. Plinius lib. 11. cap. 18. Quibus-
dam aculeus in ore, ut Asilo, sive Tabano
dici placet. Adde Virgilium Georg.lib.3.
v. 147. Italis Tafano et Tavano, Gall.
Taon. Gloss. Lat. Gall. Sangerman.
Tabanus, Taon, une mousche.

| 2. TAB.Œ, Pelle. Libycae, quibus tho-
racomachos tegebant, ne lana pluvias

TAB

paulatim combiberet, ut scribit Lauren-
tius lib. 4. Polymathiœ 11. n. 5.
î TABALDDS. Vide mox in Tabardum.
t TABANUM, BpcÇia, in Glossis Lat. Gr.
Alise Gr. Lat. Bp^ta, Tebanum.
1 TABANUS, Gallice Taon. Vide
Tabm 1.

T TABARDATA Tunica. Vide Tabar-
dum.

1 TABARDILII, Pustulae pestilentes
apud Hispanos. Acta S. Ferdinandi Re-
gis Oastellae, tom. 7. Maii pag. 875: Con-
flietatus cum pestilenti ac maculosa febri,
quam Peteccias Itali, Tabardilios autem
vocant Rispani. Ca

Tabardillo, Acad. Hisp. in Diction.
Morbus vel febris tabifica, a Latino
Tabes.

TABARDUM, TABARDUS, Tunica, seu
Sagum militare, Anglis Tabard. Box-
hornius in Lexico Cambro-Britannico
Tabar, tunica longa, chlamys, toga. His-
pani Tavardo dicunt,Itali Tabarro. Can-
didus Monachus in Vita Eigili Abb.
Fuldens. apud Browerum Marquardus
Abbas per Decanum cselerosque Prœlalos
ssepe monitus, ut in ipsorum maxime prœ-
sentia, non nisi in cuculla, vol cappa ap-
pareret, respondebat, suum esse Ta-
barda, seu toga, et, qua libeat, veste uti.
Concilium Budense ann. 1279. cap. 2
Permittimus autem (Prselalis) quod pos-
t