TAL TAL TAL Lobinellum tom. 2. Hist. Britan. col. t 270 • Modum autem faeiendm atque ca- viendœ ejusdem Tallisesic eis constilut, ut auottens ego Conanus, vel ht qui m loco vel honore meo Duces Bnlannieepuecesse- rint, suos /tontines de Guerrandia lallia- verint, lotieni Abbas Roton. hommes suos juxta quanlitatem et numerum eo- rum pariler Talliabit. Epistola A. Mona- chi ad Odonem Episc. Paris. ann. 11%. apud Marten. tom. 1. Ampl. Collect. «* col 1016 Sdentto tamen prsetereundum non censeo. te videlicet diœcesis tuse Talliasse presbyteros, quod non modo a perfeclione, ventm eliam «Pw/a'« et jus- titia videtur esse penilus ahenum.] Matth. Paris, ann. 1256 Cives Londonienses iteralo ad qumgentas marcas lalliantur. Fleta lib. 2. cap. 71. 15. de Custuma- rns Ad quantum Taiiiari valeant per annum sine destnictione et exilio facten- do. Charta ann. 1233: Promtsit etiam quod nec eos nec tuccessores eorum de csetero Talliarel, nec lallaa'e posset, nisi ad novam Mihliam senioris fihi sui, etc. Concilium Tolosanum ann. 1229. cap. 20 Clerici quoque non Talliabuntur oc- casione etiam hxreditalis, elianui per successionem eis evenerit, nisi sint merca- tores et uxorati. Et cap. 23 Homines au- tem Ecclesiarum et Ecclesiasticorum vi- rorum Laict Talliare, vel in eos exactiones aliquas facere non prsesumant, etc. Adde Albertum Argentin, pag. 150. 517. [Gnal- terum Hemingfordium in Gestis Ed- wardi I. Régis Angl. pag. 105. et Ken- netti Glossarium ad calcem Antiquita- tum Ambrosd. etc.] 1 TAILLIARE, Eadem notione. Charta Henrici Comitis Trecensis ann. 1190. apud D. Brussel tom. 1. de Feudorum usu pag. 192 Propler quodcumque incre- tnenlum castelh sive cabtellarise ibidem aliquid amplius nequaquam Tailliabo vel Taillzare potero. Adde Gesta Guillelmi Majoris Episc. Andegav. ad ann. 1291. tom. 10. Spieil. Acher. pag. 281. Literas ann. 1358. tom. 4. Ordinat. Reg. pag- 189. Mandatum ann. 1302. apud Menes- terium Hist. Lugdun. pag. 87. col. 2. Franchisias ann. 1320. ibid. pag. 95. col. 2. etc. T Taillare, Eodem intellectu. Charta Officialis Autissiod. ann. 1285. pro Mo- nasterio S. Manani VoluU dictus Re- gnaudus, quod. ditior de lteredtbus suis possit a dictis Religiosis singulis attnis Taillari usque ad v. solidos Tu- ron. TALLIARE, in re feudali,/dem est quod ad quamdam ceHiludinem ponere, vel ad quoddam certum hœreditamentum limi- tare. Unde feodum Talliatum, est heere- “ ditas in quandam certi tudinem limitata, ex Littletone sect. 18. Vide Feodum tal- liatum. SS3" Hue spectat vox Gallica Taillier $ in Instrum. ann. 1406. ex Bibl. Reg. Ladite fiefferme est bien Taillié de valoir moins que ladite somme de x. l. se gueres ou mortahtez surviennent. Ibidem Les gens sont 1res pouvres par quoy elle est (la fieffermej mielx Taillié d'empirer que d'amender. Infra Et si est Taillié d'em- pirer par la mortalité derreniere. TALLIABILIS Talliœ obnoxius in Aresto ann. 1278. apud Loisellum in Bel- lovaco pag. 300. Taillablier, in Consue- tud. Burbon. art. 413. 415. 416. 417. in aliis passim Taillable. [Tailliabilis terra, in Tabulario Kemperlegiensi. Taillabi- Ils alto et basso, de conditione manus morluse, in Charta Officialis Senon. ann. 1281. id est, ni fallor, obnoxius t tallix ad voluntatem. Talhabilis de capite et corpore, in Charta Virzionensi ann. 1269. TaMabilis ad misericordiam, tom. 1. Hist. Dalphin. pag. 69. et 81.] Senten- tia judicis Silvanectensis ann. 1330. apud eumdem Loisellum pag. 313 Di- soient et maintenaient icelui Henri avoir esté et estre leur bourgeois, leur commu- nier, et leur Taillable. [Taillifs et serfs, in Cliarta ann. 1375. apnd Lobinell. tom. 2. Hist. Britan. col. 1640.] 1 Taylliatilis. Inquisitio ann. 1262. in Eegesto Probus fol. 12 Interrogali si omnes homines ipi>ius loci sunt Taylliuti- les. Resp. quod sic, exceptis allodiants vel nobilibus, seu illis quibus datum est inde hberlas. ïalhendaeius, Eadem notione, in Charta ann. 1292. apud Justellum in Hist. Turenensi pag. 65. §33* Notanda est conditio hominis Taillabilis pro inedielale sui, cujus men- tio fit in Charta ann. 1371. 2. Martii ex Schedis D. Aubret Bernardus Mitod de Vanens recognoscit se esse hominem li- gium, quiltum, justiciabilem, explectabi- lern et Taillabilem pro medietale tui et suorum hœredum, sine reclamatione alte- rius dotnini Baroms vel supertoris, et te- nere de directo dominio Antonii de Saxo domino Barbarelli domum sub servilio et taillia amoisqnata.una cum laudibus, vendis, récognitions bus in loco debilo, dirmdiam corvatam ad usus et consuetu- dines Dumbarum, et non se reclamare in medietate sui pro alio domino nisi pro dicto Antonio du Saix, renuncians omni- bus franchesiis, etc. SKT Haud fortean inutile fuerit hic addere, quod de judicio francorum ho- minum et Taillabtlium statuitur in Con- suetudine Marchiae Dumbarum. Ex ar- ticulo 2. Si aliquis nobilis juramenli Marchise Dumbarum qui habet iuam liberam franchebiam, velit aliquem homi- nem alterius nobilis accusare, quod fore- feceril et deliquerit infra suam franche- siam, et dictus homo non sit captus in prsesenli forefacto dictée franchesise si accusatus veht negare dictum forefactum, oportet quod accusans accusatum conve- niat et prosequatur coram domino, cujus homo accusants est homo Taillabihs, et si accusator polea' convincere accusatum co- ram domino suo de forefacto diclœ fran- chesise, 1n illo casu dotninus dicti accusali debet et tenetur dictum hominem accut,a- tum remitlere domino dictai franchesise m illo forefacto suo merito puniendum. In articulo vero 12. dicitur, quod omnis francus, cujuscumque homo Slt, punietur in dominio, in quo forefecerit, secundum jus et ralwnem, scilicet illi franci qui non debent manuin mortuam. Ex quibus patet, francum hominem in loco, ubi delictum commissum fuerat, judicatum fuisse; Taillabilem vero apud dominum proprium, et non in loco delicti, nisi fuisset in ipso delicto deprehensus et in franchesia libera. SS3" Neque videtur praelermittendum esse, quod art. 3. ejusd. consuetudinis statuitur, scilicet quod domini possunt quittare mortem seu punimentum corpo- ris homtnum suorutn Taillabiliutn homi- cidarum, dummodo homicida vel dominus ejus concordet cum domino hominis Tail- labilis tnortui. TALLIATA, TALLIADA, Talliœ imposi- tio, atque adeo idem quod Anglis Tal- liagium. Charta Willelmi Ducis Aquita- niae ann. 1076. [1077. in edito tom. 2. novae Gall. inter Instrum. col. 351.] ex Tabulario Monasterii Novi Pictavensis Ut nullus meorum non filius, non jilia, non uxor, non aliquis propinquus, non Dapifer, non Prxpositus, non Mariical- cus, non Serviens, aut in aliquo fniniste- rio poaitus, aut Monachos jamdicti Mo- nasterii, aut homines eorum, in quoeum- que loco eorum habitent, cogat sibi prie- bere arhergariam aut hospilium, aut quœrat ab eis, quod Talhalarn vocant. Tabularium Eccl. S. Laudi Andegav. fol. 84: Et faciant consuetudines nostras, sicut liberi homines noslri reddant etiam nobis convenientem Tallialam quando alii homines de Losdunesio reddant nobis Talliatam. Tabularium Vindocinense fol. 201 Fecerant exaclionem, id est Tal- liatam, in terra de Buslo. Chronicon Vo- siense ann. 1169: Hoc anno Burgenses de Suslerranea ad invieem conjuraverunt, ut nullum omnino Monachis darent ex- pleetum, quod vocatur Talliada. Epistola Manegaudi Abbatis S. Michaelis m Lo- tharingia ad Eugemum III. PP. apud Richard. Wasseburgium pag. 302 Pe- cuniarum rapinas, quas vulijo Talliatas vocant. [Statuta Arelat. MSS. art. 87: In céleris levatis tocius districlus volu- mus quod omnis (sic) domus religiose bubeant et prévient dictam Talliatam. Occurrit passim.] Vide Beslium in Co- mit. Pictav. pag. 572. 601. | Talliatio, Eadem notione. Kult- zingi narratio de Monasterio Hilgen- thal. apud Leibnitium tom. 2. Scriptor. Brunsvic. pag. 386 Post hsec dominus Otto accessit Albertum Ducem qui inter Prœlatos certam ab eo summam pecunise poslulaverat, supplicans ei, ut de tali Tal- liatione inter Prxlatos propter Deum ha- beret supportatum. 1 Tailliarius Exactor tailharum. Literae Caroli V. Franc. Begis ann. 1366. tom. 4. Ordinat. pag. 677. art. 8 Item, quoddicti Consules (Marologii) cum eorum ConsiUarns polestalem habeant compota audiendi a quibuseximque perso- nis et Taillianis prseteritis et futuns, qui gubernaverinl et rexennt bona et jura Univenitatis predicte, ipsosque quittandi et quiltanciain dandi de gestis et admi- nistratis per eos. =̃̃- 9. TALLIA, Sectura, tantum prati quantum uno die secari potest. Charta Fulcon. Jun. comit. Andegav. in Char- tul. Fontis-Ebraldi fol. 132 Dono Deo et domino Roberto de Arbressello unam Tal- liam in pralis de Longa islia. Vide supra Setura 2. 10. TALLIA, Gall. Entaille. [« Com- putavi cum magistro Colino, et fuit re- pertum per Tallias quod ipse liberaverat c. et x. ferros. » (Arch. Histor. de la Gironde, T. 22 p. 503.)] » TALUACIUS, ad Talliam pertinens. Vide supra Décima talliacia in Decimse. TALLIACORE, pallium altaris, Gal- lice Devant d'autel, Ital. Paliotto. Invent. Basil. Jlonza (1277.): Talliacore unum, cum gemmis sexaginta octo circumquaque per orlum desuper. (Bulletin monumen- tal 1884. p. 145. à 149.) TALLIANUM, Idem quod Tallia, tri- butum, vectigal. Charta ann. 1225. inter Instr. tom. 10. Gall. Christ. col. 454 Diximus quod communia Silvaneclensis in perpetuum habeat extra burgum clau- sum et infra burgum clausum in domibus hospitum beati Reguli. placita catauli et Talliam, sicut habent in omnibus juratis de communia Silvanectensi. 1 1. TALLIARE, Idem quod supra Tail- liare, Secare, csedere, Gall. Tailler. Ca- pitulum generale S. Victoris Massil. MS. Cuculle requlares more solito Tal- MS. CMettMe t'eqMicft'es MOfe soKto Ta!- lientur. Charta Ramirezii Reg. Aragon. apud MarUnezium lib. 3. Hist. Pinnat. cap. 27 Et si aliquis Talliaverit in totum