GAR GAR GAR 1 GARIOPHILUM. Vide Gariofilum. G1RIOR, pro Garitor. Praes, sponsor. Lit. officiai. Bitur. ann. 1317. in Char- tul. eccl. Miserae. Noverint univers* quod Guillelmus terragium ecclesim Mue- racensi dedit, et Imjus rei se deffensoreni et Gariorem ab omnibus constituit. Vide mox Garitor. GARIRE, Tueri, protegere, Garir, Ga- rantir. Regestum Tolosanum Caméras Commit. Paris, f. 87 Et Do. Cornes de- bet Garire supradictum usaticum ajfecta- toribus prœdtetis, etc. Tabular. Absiense fol. 52 Et concessi Garîre et defendere secundum passe meum ad opus eorumdem Monachorum. [Cbarta ann. 1230. apud Stephanotium tom. 8. Antiquit. Pictav. MSS. pagf 819 Tenentur Garire et red- dere helemosinam antediclam. Alia ann. 1237. ibid. pag. 849 Firmiter promit- tens idem Pfrilippus, fi de data in manu nostra, se de eœtero in dicto feodo nichil petiturum, immo pro posse suo eîdem Mo- nasterio Gariturum, etc.] Oceurrlt praete- tea in Charta ann. 1318. apud Duches- nium in Hist. Familiae Castaneriae pag. 35. Àlia Guillelmi D. Surgeriarum ann. 1253 Sommes tenus ausdits homes et à lors heirs Garir et defendre lesdites terres à tot empest rement, et aus garder de do- mage. [Similia leguntur in Charta Gal- lica ann. 1294. tom. 3. Antiquit. Pictav. MSS. pag. 972.] Le Roman d'Alexandre MS> Oncques ne pot Garir chastiaus ne fermetez. [Le Roman de Guillaume au Court nez Garissez moi de mort et de tonnent.] Hinc Gariment, pro protectione, tuitione, seu garentizalione, in Consuetud. La- bourtensi tit« 17. art. 2. tit. 18. art. 2. Tenir en Garîment, in Consuetud. Picta- vensi art. 99. 106. 118. 136. Ineulismensi art. 20. et Àngeriaeensi art. 22. cum pri- mogenitus seeundagenitis feudi partes preestat tune seeundogenitï eas tenere m Garimento dicuntur a primogenito. Vocisofigoeadem, quœ Warantire. Vide Warantus, Oet. Ferrarium in Garire,[de Caseneuve, Menagiu m in Guarir vel Gue- Wr, et D. de Lauriere tom. 2. Ordinat. pag. 177. ubi docetur nostrum Guérir, Sanare, idem esse, quod a morte tueri, defendere, vel morbum propnlsare, Gall. Garantir de la mort, Preserver de la ma- ladie.] «GARISCERE, Tueri, praestare, Gall. GarenHr, Charta ann. 1123. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 434 Et lauda- vit donum, quod parentes ejus olim fece- rant, et pro suo ordinio firmavit, et teneat et legaliter Gariscat ipse et filii sui omni tempore. Vide Garire. GARISMATIUM. Senator lib. 12. Epist. 22: Hsee loca et Garismalia plura nu- triunt, et piscium ubertate gloriantur. Vide Gorraei Defin. Medie. in râpov. GARIT.S, GabitTjE, Turriculse editio- res in tectis domorum, vel in castrorum mûris, Gall. Guérites vel Garites ita dictse, quod eos, qui intus sunt, ab hos- tium insultibus servent. Will. Brito lib. 2. Philipp. z Non nisi raras crat qui maris slaret in altis, Omnibus ad tutas fugienlibus ullro Garitas. Et lib. 7 Hi cryptas, illi carvas suhiere Caritas. Continuator Nanglî ann. 135. Cas- trum, quod incolse ipsi munitum fossatis et Garitis tenebant. Chron. Flandriœ cap. lia Et fut la GarUe assenée vint fois l'une après l'autre. Chr. Bertrandi du Guesclin El tenoit le monstier qui estoit Men fermez. Et de bonnes Gatites estait bien garilei. Sebastianus Cobarruvias, Garita, la Ca- eillapequenna.o eeldilla que se haze sobre la muralla para que alli esten los que hazen la vêla. Es nombre Arabigo, y vale tanto coino cueveçuela, o chozilla, de gar, o gara, que vale cueva. Unde Gariter et Garitier, Castrum garitis munire. Lit. remiss. ann. 1358. in Reg. 86. Chartoph. reg. en. 187 Damai- selle Jehanne de Vendosme, dame de Ber- tecourt, nous a fait exposer qus, pour la garde et deffense de son chastel. elle a ldit emparer et Gariter et enforâer son dit chastel. Alise ejusd. ann. ibid. ch. 612 Les eomplaignans avoient fait énfor- cier ladite église et ycelle Garitier au mieulx qu'il avoient peu. Oeeufritpraete- rea apud Marten. tom. 1. Ampl. Colleet. col. 1410. GARITOR, Praes, sponsor. Gall. Cau- tion. Charte ann. 1118. inter Probat. tom. 2. Hist. Occit. col. 405 Legales tibi Ga- ritares erimus per directum, et propter hoc accepimus a te quingentas solidatas. Vide Garentitor. 1. GARLANDA, Coronula, sertum, stro- phium Ital. Ghirlanda, nostris Guir- lande, Anglis, a Garland. Ordo ad bene- dicendum Ducem Aquitani» Princeps debet venire Baronum comitatus eaterva, et capite suo Garlanda redimitus aurea, cujusmodi circulus aureus a capite ejus, cumibiadvenerit, amovebitur, etc. Matth. Paris ann. 1247i de Rege Angliœ Ooro- nula aurea aux vulgariter Garlanda dicitur, reditmtus. [Testamentum Yzeu Dominée d'Anio ann. 1393. apud Balu- zium tom. 2. Histor. Arvern. pag. 704 Item sepulturam meam eligo in eimilefio FF. Minoritm Viennse, quibus Fratribus jocalia mea, videlicet laquées et Garlan- das do et Zego. Charta ann.1344. ex Sche- dis D. Lancelot Nulla mulier vana portet aliquam Garlandam neque vélum in capite. Garlandm argenleœ, in Consuet. Lemovic. art. 43.J Garlande d'argent, in Consuet. Dissatensi, et Proussatensi Chappel d'argent, in Consuetud. de Ma- ringues, et aliquot aliis in Arvernis, in quibus sic potissimum nuneupatur id, quod uxor post mortem mariti, praeter dotem, consequitur, œstimaturque pre- tio lecti nuptialis. De vocis etymo vide Cet. Ferrarium. Gaelandellus, Eadem notione. Con- silium Massil. ann. 1381 Audi ta deten- tione domine nostre Regine, statuit quod nulla mulier ahqua audeat de cetero seu presumat, cujuscumque sit condilionis. pre- eminentie vel status portare coronas, Garlandellun, fronterfam, nec capellum auri, etc. Vide Gerlanda. 2. GARLANDA, Circuitus, ambitus. Li- bert. Petraeassisiœ ann. 1841. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 647 Item quod omnes habitantes hospitia seu ayrïtia in Gar- landa seu eircmttiplatesedictaebaslitse, pos- sint œdificare cohopertas impune. Unde Garlandeiz dicebatur Gorona vel pars mûri seu aediflcïi superior. Lit. remiss, ann. 1450. in Reg. 186. cMAS-.Lessupplians montèrent sur la masse du pont du chas- tel de da Bruyère, et de là acroctterent un crochet au Garlandeiz d*unet tour, et par le moyen dudit crochet, esrchielles, ou au- trement, îtz montèrent sur ladite tour. Hinc « GARLANDERIUS, Garlandarum seu repagulorum ad munimentum construc- tor. Comput. ann. 1255. ex Cod. Reg. 4656 Giiillelmut Mauricitts et Durantus Saorninus Gartanderii,pro quinque can- ni. ambarrii et manque eannis vallati, guinque solidog Turon. Vide supra Am- oarium. GARLETA [Mensura vinaria.] Vide Galo. 1 GARIIACBIA. pro Garnachia 1. Sta- tuta Ecclesiae Meldensis inter Anccdot. Marten. tom. 4. col. 898. et tom. 2. Hist. ejusd. Eccl. pag. 484 Ne (Sacerdotes) habeant Garmachias vel vestes inordina- tas omnino prohibetur. GARMASIA. Concilium Albiense ann. 1254. cap. 16 Prohibemus quoque dis- Metius, ut nutti regulares cum balandra- mis, seu Garmasits vel aliis vestibus laicorum equitent. Puto seribendum Gamasiis, vel Gar nac fais. Vide Garna- chia 1. GARMINARE, pro Carminare, Lanam pectendo purgare Italis, Scardassare, Gall. Carder. Stat. Bonon. ann. 1250-67. tom. II. pag. 363 Et nulla persona ab- tuat pannos vel Garminet (Carminet 'ô2 Gramet '59, '60), vel battat pelles, vel ldnam, vel aliam turpitudinem faciat vel prohiciat juxta aliquem puteum. fFis.1 GARMORDRIT. Vide Gamurdrit. 1 GARNA, Rami pinorum quibus furni calefiunt, Arvernis de la Garna. Occur- rit in Charta Tabularii S. Crucis Savi- gniacensis. « GARNACHA, Togo, vestis talaris, Ital. Guarnacca, Gall. Garnache, quo- modo etiam legendum, pro Garvache, inter Instr. tom. 10. Gall. Christ. col. 493. Stat. ant. Florent. lib. 1. cap. 66. ex Cod. reg. 4621. fol. 35. r: Bannitores communis Florentim debeant induere se expensis pl'opriis tunica et Gar- nacha. Neque alia forte est vestis supe- rior, quam Gavardine nostri appella- runt. Lit. remiss. ann. 1482. in Reg. 208. Chartoph. reg. ch. 244: Icellui de la Selle despouilla sa Gavardine, qu'il avait sur lui, et se mit en prépoint, et print une javeline en sa main. Vide mox Garna- chia 1. 1. GARNACHIA, Gabnaoia, Gtjabha- CIA, Italis Guarnaccia, Toga, vestis ta^- laris. Sic autem describitur a Gaufredo Vosiensi 1. part. Cap. 74 Novissime usi sunt ampla quadam veste, instar Mona- chi, sine uianicis, quod Franci vocarunt Garnacha ubi perperam edit. Gamacha. Urbanus IV. PP. in Regula Militiae Ordinis S. Mariae, apud Ghirardaccum in Hist. Bononiensi tom. 1. in Indice Habeant tunicam interiorem de panno laneo albo vel pignolato, super quo uti possint Guarnacia similis coloris, aut de camelino. Rollandinus in Chronic. lib. 5. cap. 20 Cultellum arripuit, quem por- taverat in sarcoto, (forte surcoto) sive Guat-nacia, inter pannum, et pellieium suum. Statuta Massil. ann. 1274. MSS. lib. 2 Garnachia cum penna et freiio 2. sol. et 6. denar. Garnachia muliebris de sendato, vel de camelotlo cum penna. [Statuta Ecclesise Avenion. inter Aneed. Marten. tom. 4. col. 579-: Ma Garnachia quae manicas non habent, alim per alî- quos (Clericos) ferri consueta ab eisdem. et eorum quolibet sub excommunicationis mena, dimissa penitus et trajecta. Sta- tuta Cisterc. ann. 1230. ejusd. tom. col. 1355 De Moniahbus de Moleges, quœ de- ferunt vêla alba et Garnachias, et nu- triunt crines longos, prsecipilur ut ordi- nale se habeant, vel ah ordine abscindan- tur.] Constit. Joannis Archiep. Nieo- siensis ann. 1330. cap. 4. de Canonïcis Scilicet ut ntillus extra domum suam portet Guarnachiam de ante scissam, seu