GAR
GAR GAR
1 GARIOPHILUM. Vide Gariofilum.
G1RIOR, pro Garitor. Praes, sponsor.
Lit. officiai. Bitur. ann. 1317. in Char-
tul. eccl. Miserae. Noverint univers*
quod Guillelmus terragium ecclesim Mue-
racensi dedit, et Imjus rei se deffensoreni
et Gariorem ab omnibus constituit. Vide
mox Garitor.
GARIRE, Tueri, protegere, Garir, Ga-
rantir. Regestum Tolosanum Caméras
Commit. Paris, f. 87 Et Do. Cornes de-
bet Garire supradictum usaticum ajfecta-
toribus prœdtetis, etc. Tabular. Absiense
fol. 52 Et concessi Garîre et defendere
secundum passe meum ad opus eorumdem
Monachorum. [Cbarta ann. 1230. apud
Stephanotium tom. 8. Antiquit. Pictav.
MSS. pagf 819 Tenentur Garire et red-
dere helemosinam antediclam. Alia ann.
1237. ibid. pag. 849 Firmiter promit-
tens idem Pfrilippus, fi de data in manu
nostra, se de eœtero in dicto feodo nichil
petiturum, immo pro posse suo eîdem Mo-
nasterio Gariturum, etc.] Oceurrlt praete-
tea in Charta ann. 1318. apud Duches-
nium in Hist. Familiae Castaneriae pag.
35. Àlia Guillelmi D. Surgeriarum ann.
1253 Sommes tenus ausdits homes et à
lors heirs Garir et defendre lesdites terres
à tot empest rement, et aus garder de do-
mage. [Similia leguntur in Charta Gal-
lica ann. 1294. tom. 3. Antiquit. Pictav.
MSS. pag. 972.] Le Roman d'Alexandre
MS>
Oncques ne pot Garir chastiaus ne fermetez.
[Le Roman de Guillaume au Court nez
Garissez moi de mort et de tonnent.]
Hinc Gariment, pro protectione, tuitione,
seu garentizalione, in Consuetud. La-
bourtensi tit« 17. art. 2. tit. 18. art. 2.
Tenir en Garîment, in Consuetud. Picta-
vensi art. 99. 106. 118. 136. Ineulismensi
art. 20. et Àngeriaeensi art. 22. cum pri-
mogenitus seeundagenitis feudi partes
preestat tune seeundogenitï eas tenere
m Garimento dicuntur a primogenito.
Vocisofigoeadem, quœ Warantire. Vide
Warantus, Oet. Ferrarium in Garire,[de
Caseneuve, Menagiu m in Guarir vel Gue-
Wr, et D. de Lauriere tom. 2. Ordinat.
pag. 177. ubi docetur nostrum Guérir,
Sanare, idem esse, quod a morte tueri,
defendere, vel morbum propnlsare, Gall.
Garantir de la mort, Preserver de la ma-
ladie.]
«GARISCERE, Tueri, praestare, Gall.
GarenHr, Charta ann. 1123. inter Probat.
tom. 2. Hist. Occit. col. 434 Et lauda-
vit donum, quod parentes ejus olim fece-
rant, et pro suo ordinio firmavit, et teneat
et legaliter Gariscat ipse et filii sui omni
tempore. Vide Garire.
GARISMATIUM. Senator lib. 12. Epist.
22: Hsee loca et Garismalia plura nu-
triunt, et piscium ubertate gloriantur.
Vide Gorraei Defin. Medie. in râpov.
GARIT.S, GabitTjE, Turriculse editio-
res in tectis domorum, vel in castrorum
mûris, Gall. Guérites vel Garites ita
dictse, quod eos, qui intus sunt, ab hos-
tium insultibus servent. Will. Brito lib.
2. Philipp. z
Non nisi raras crat qui maris slaret in altis,
Omnibus ad tutas fugienlibus ullro Garitas.
Et lib. 7
Hi cryptas, illi carvas suhiere Caritas.
Continuator Nanglî ann. 135. Cas-
trum, quod incolse ipsi munitum fossatis
et Garitis tenebant. Chron. Flandriœ cap.
lia Et fut la GarUe assenée vint fois
l'une après l'autre. Chr. Bertrandi du
Guesclin
El tenoit le monstier qui estoit Men fermez.
Et de bonnes Gatites estait bien garilei.
Sebastianus Cobarruvias, Garita, la Ca-
eillapequenna.o eeldilla que se haze sobre
la muralla para que alli esten los que
hazen la vêla. Es nombre Arabigo, y vale
tanto coino cueveçuela, o chozilla, de gar,
o gara, que vale cueva.
Unde Gariter et Garitier, Castrum
garitis munire. Lit. remiss. ann. 1358. in
Reg. 86. Chartoph. reg. en. 187 Damai-
selle Jehanne de Vendosme, dame de Ber-
tecourt, nous a fait exposer qus, pour
la garde et deffense de son chastel. elle
a ldit emparer et Gariter et enforâer son
dit chastel. Alise ejusd. ann. ibid. ch.
612 Les eomplaignans avoient fait énfor-
cier ladite église et ycelle Garitier au
mieulx qu'il avoient peu. Oeeufritpraete-
rea apud Marten. tom. 1. Ampl. Colleet.
col. 1410.
GARITOR, Praes, sponsor. Gall. Cau-
tion. Charte ann. 1118. inter Probat. tom.
2. Hist. Occit. col. 405 Legales tibi Ga-
ritares erimus per directum, et propter
hoc accepimus a te quingentas solidatas.
Vide Garentitor.
1. GARLANDA, Coronula, sertum, stro-
phium Ital. Ghirlanda, nostris Guir-
lande, Anglis, a Garland. Ordo ad bene-
dicendum Ducem Aquitani» Princeps
debet venire Baronum comitatus eaterva,
et capite suo Garlanda redimitus aurea,
cujusmodi circulus aureus a capite ejus,
cumibiadvenerit, amovebitur, etc. Matth.
Paris ann. 1247i de Rege Angliœ Ooro-
nula aurea aux vulgariter Garlanda
dicitur, reditmtus. [Testamentum Yzeu
Dominée d'Anio ann. 1393. apud Balu-
zium tom. 2. Histor. Arvern. pag. 704
Item sepulturam meam eligo in eimilefio
FF. Minoritm Viennse, quibus Fratribus
jocalia mea, videlicet laquées et Garlan-
das do et Zego. Charta ann.1344. ex Sche-
dis D. Lancelot Nulla mulier vana
portet aliquam Garlandam neque vélum
in capite. Garlandm argenleœ, in Consuet.
Lemovic. art. 43.J Garlande d'argent, in
Consuet. Dissatensi, et Proussatensi
Chappel d'argent, in Consuetud. de Ma-
ringues, et aliquot aliis in Arvernis, in
quibus sic potissimum nuneupatur id,
quod uxor post mortem mariti, praeter
dotem, consequitur, œstimaturque pre-
tio lecti nuptialis. De vocis etymo vide
Cet. Ferrarium.
Gaelandellus, Eadem notione. Con-
silium Massil. ann. 1381 Audi ta deten-
tione domine nostre Regine, statuit quod
nulla mulier ahqua audeat de cetero seu
presumat, cujuscumque sit condilionis. pre-
eminentie vel status portare coronas,
Garlandellun, fronterfam, nec capellum
auri, etc. Vide Gerlanda.
2. GARLANDA, Circuitus, ambitus. Li-
bert. Petraeassisiœ ann. 1841. in Reg. 74.
Chartoph. reg. ch. 647 Item quod omnes
habitantes hospitia seu ayrïtia in Gar-
landa seu eircmttiplatesedictaebaslitse, pos-
sint œdificare cohopertas impune. Unde
Garlandeiz dicebatur Gorona vel pars
mûri seu aediflcïi superior. Lit. remiss,
ann. 1450. in Reg. 186. cMAS-.Lessupplians
montèrent sur la masse du pont du chas-
tel de da Bruyère, et de là acroctterent un
crochet au Garlandeiz d*unet tour, et par
le moyen dudit crochet, esrchielles, ou au-
trement, îtz montèrent sur ladite tour.
Hinc
« GARLANDERIUS, Garlandarum seu
repagulorum ad munimentum construc-
tor. Comput. ann. 1255. ex Cod. Reg.
4656 Giiillelmut Mauricitts et Durantus
Saorninus Gartanderii,pro quinque can-
ni. ambarrii et manque eannis vallati,
guinque solidog Turon. Vide supra Am-
oarium.
GARLETA [Mensura vinaria.] Vide
Galo.
1 GARIIACBIA. pro Garnachia 1. Sta-
tuta Ecclesiae Meldensis inter Anccdot.
Marten. tom. 4. col. 898. et tom. 2. Hist.
ejusd. Eccl. pag. 484 Ne (Sacerdotes)
habeant Garmachias vel vestes inordina-
tas omnino prohibetur.
GARMASIA. Concilium Albiense ann.
1254. cap. 16 Prohibemus quoque dis-
Metius, ut nutti regulares cum balandra-
mis, seu Garmasits vel aliis vestibus
laicorum equitent. Puto seribendum
Gamasiis, vel Gar nac fais. Vide Garna-
chia 1.
GARMINARE, pro Carminare, Lanam
pectendo purgare Italis, Scardassare,
Gall. Carder. Stat. Bonon. ann. 1250-67.
tom. II. pag. 363 Et nulla persona ab-
tuat pannos vel Garminet (Carminet 'ô2
Gramet '59, '60), vel battat pelles, vel
ldnam, vel aliam turpitudinem faciat vel
prohiciat juxta aliquem puteum. fFis.1
GARMORDRIT. Vide Gamurdrit.
1 GARNA, Rami pinorum quibus furni
calefiunt, Arvernis de la Garna. Occur-
rit in Charta Tabularii S. Crucis Savi-
gniacensis.
« GARNACHA, Togo, vestis talaris,
Ital. Guarnacca, Gall. Garnache, quo-
modo etiam legendum, pro Garvache,
inter Instr. tom. 10. Gall. Christ. col.
493. Stat. ant. Florent. lib. 1. cap. 66.
ex Cod. reg. 4621. fol. 35. r: Bannitores
communis Florentim debeant induere
se expensis pl'opriis tunica et Gar-
nacha. Neque alia forte est vestis supe-
rior, quam Gavardine nostri appella-
runt. Lit. remiss. ann. 1482. in Reg. 208.
Chartoph. reg. ch. 244: Icellui de la
Selle despouilla sa Gavardine, qu'il avait
sur lui, et se mit en prépoint, et print une
javeline en sa main. Vide mox Garna-
chia 1.
1. GARNACHIA, Gabnaoia, Gtjabha-
CIA, Italis Guarnaccia, Toga, vestis ta^-
laris. Sic autem describitur a Gaufredo
Vosiensi 1. part. Cap. 74 Novissime usi
sunt ampla quadam veste, instar Mona-
chi, sine uianicis, quod Franci vocarunt
Garnacha ubi perperam edit. Gamacha.
Urbanus IV. PP. in Regula Militiae
Ordinis S. Mariae, apud Ghirardaccum
in Hist. Bononiensi tom. 1. in Indice
Habeant tunicam interiorem de panno
laneo albo vel pignolato, super quo uti
possint Guarnacia similis coloris, aut de
camelino. Rollandinus in Chronic. lib.
5. cap. 20 Cultellum arripuit, quem por-
taverat in sarcoto, (forte surcoto) sive
Guat-nacia, inter pannum, et pellieium
suum. Statuta Massil. ann. 1274. MSS.
lib. 2 Garnachia cum penna et freiio 2.
sol. et 6. denar. Garnachia muliebris de
sendato, vel de camelotlo cum penna.
[Statuta Ecclesise Avenion. inter Aneed.
Marten. tom. 4. col. 579-: Ma Garnachia
quae manicas non habent, alim per alî-
quos (Clericos) ferri consueta ab eisdem.
et eorum quolibet sub excommunicationis
mena, dimissa penitus et trajecta. Sta-
tuta Cisterc. ann. 1230. ejusd. tom. col.
1355 De Moniahbus de Moleges, quœ de-
ferunt vêla alba et Garnachias, et nu-
triunt crines longos, prsecipilur ut ordi-
nale se habeant, vel ah ordine abscindan-
tur.] Constit. Joannis Archiep. Nieo-
siensis ann. 1330. cap. 4. de Canonïcis
Scilicet ut ntillus extra domum suam
portet Guarnachiam de ante scissam, seu
Source: gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 4-X-206(4,G-K)