GAN GAN GAR

eulomm stebsannantis Gannaturm apro-
hriutn legantur improperasse hoc modo,
cum infami prouerbiorum elogio cachin-
nantes ac cavillantes. Scio, hic viros
doctos Gannaturam, turpe lucrum in-
teroretari, quia Hispanis Ganar est
lucrari sed potior videtur nostra con-
jeetura. G t] V'd

jeGAMHfnS, [Clilrotheca, Gant.] Vide e
Wanlus.

1 GANS. Inventarium ornamentorum
S Martialis Lemovic. ann. 1227 Item
v Gans gai fier s. Quid sit, ignoro sed
Gans, tis, pro Ansere, mox videre est in
Gantee 2a .n.

GANSjÉ. Anseres. Vide Ganta 2.

GANSHAPICH. Accepter, seu accipiter,
qui anseres mordet. în Lege Bajwar. tit.
20. cap. 1. ex Germ. Gans, anser, ethap-
oe», corripere,capere.[Baluz.legit G?<*»s-
napuehA Glossar. iElfrici Auca, g s.
Aueartus, goshafuc. [*> Vide Graff.
Thesaur. Ling. Franc. tom. 4. col. 755.
voce Habuh, Aceipiter.]

1. GANTiE, Ceestus, Gall. Gantelets,
Digitalia ferrea, quibus antiqui munie-
bant manuS ad pugnandum. Computum
anni 1336. tom. 2. Hist. Dalphin. pag.
833 Item, quatuor paria Gantarum de
ferro sine bracellis, il. s. vm. d. gr. Item,
quatuor paria de Gantis cum bracellis pro
ir. s.

2. GANTiE, Anseres silvestres. Gloss.
Lat. Graee. Ganta, xi^aXtiroil. Gloss.
Saxon. Cottonianum; grœg go s, Ganta.
Anglis, A grei Goose. Fortunatus lib. 7.
Poem. 4

Aut Mosa dulce sonans, quo gros, Ganta. anser, olorque
Triplice merce ferai, alite, pisce, rate.

Vita S. Pharaildis Virg. numf 18: 1 Anes
quasdam aggregatus repperit, quas alii
Feles, alîi Miletas, vulgus vero Gantas
nuncupat. Liber Miraculor. S. Genulfl
n. 46 Conspictt innumerabilcm mullitu-
dinem avîum, quas vulgus Gantas vocat.
Goscelinus Monachus in Vita S. Were-
burgœ Virg. num. 10. ubi avis speciem
prodit Agros ejus solito infinita auca-
rum indomitarutn, quas Gantas vocant,
depopulàbalur multitudo. Sunt igitur
Gantm, anseres silvestres, vel etiam do-
mestici, qui

Gansœ vocantur a Plinio lib. 10. cap.
22. qui eas Morinis attribuit: unde pa-
tet, vocem esse veterem Gallicam, [Goaz
scîl. ut seribitPetronîuspag. 391. Antiq.
Gall.] quam retinent etiamnum Ger-
mani, quibus Gans, Ganse, dieuntur, ut
Anglis Goesen et Geesen, Hispanis [et
Italis] Ganso, id generis avîam nomina-
tur. Adso in Actis S. Waldeberti Abbat.
Luxoviensis num. 5. videtur, has aves
appellatas a voce,quas albedinem signi-
flcat, veteri forte Gallica Nam cum in
aliis Vir iste felicissimus, tum quoque
rebus pollebat et hune quoque agrum
anseres agrestes, quas a candore, vel so-
nitu vocis more rustico Gantas vocant,
agmme collecta frequenti ruptione ab ipso
jactu seminis et sationis incremento vas-
tabant. Potius tamen videtur alterum
Etymon. Vide Pontanum lib. 8. Rerum
Danicarum pag. 494. [*» et Graff. The-
saur. Ling. Franc, tom. 4. col. 320.1
T Ganoes. Vita S. Amalbergœ Virg.
tom. 3. Julii pag. 98 Ecce late omnia
albicant pennatis volucribus, quos cam-
muni vocabulo Gances appellari solet.
Mabill. saec. 8. Bened. part. 2. pag, 243.
naoet: Quas communi vocabulo Gantas
appellari placet.

GANTES. Silvester Giraldus lib. 1. de
lopogr. Hibern. cap. 18 Aucas minores
albm, quee et Gantes dicuntur. [ACta S.
IV

Samsgnis MSS. De Gantibtts in cuslodia
tradilts. Diversie aves innwnerabiles eirea
Monasterium, id est anseres furvm et al-
bigantes, conveniebant, num molestiam
fratribus in/erebant. Dix» S. Samson
Prœeipio vobis, ut ante me pergatis ad
Monasterium. Ilaque illœ in uno grege
congregatm in Monasterium intrarunt, et
usque in eraslinum diem réservâtes surit.]
Le Roman de Garin MS.

Crues, et fientes, et oes, et poucins.

Alibi

Crues et Gentes orent à lor piesair.

Gantula* dîminutivum a Ganta. Vê-
tus Interpres Alexandri Ialrosophistse
lib. 1. Passionum Manducet ex domes-
ticis gallinas, fasianos, et de anseribus,
alas, collum, caput, pedes, et Gantulas,
et aves omnes prœter eas, quse in paludi-
bus degunt. Ubi Glossae Gantulas, aves
esse observant. Idem lib. 2. cap. 67 Gan-
tulse quoque, merulee, turtures, turdi, etc.
GANTARE. Vide Ganninare.

GANTELETHS, Gantelletcs, Gall.
Gantelet. Manuum armatura, chiro-
theca ferrea. Charta offic. Autiss. ann.
1838. in Reg. Chartoph. reg. eh. 40
Item cepit quemdam ensem. quemdam
magnum eultrum sive culôellum, quosdam
Ganteletos, etc. Inventar. Mss. ann. 1879:
Item duo paria de Ganteletis. Charta ann.
1377. ex Cam. Comput. Aquens.: Item
paria Gantelletorum ferri modici valoris
tria. Vide Chirothecse et Wantus.
GANTELLUS, Eodem intellectu. Lit.
remiss. ann. 1361. in Reg. 91. Chartoph.
reg. ch. 26 Johannes Jfènsart ex Ganlel-
lis ferreis vel calibeis et ense suis prœfa-
tum Johannem le Borgnet percussit.
t GANTËRUTS, Digitalium opifex.Gall.
Gantier, in veteri datalogo sodalium
Confraternitatis B. Mariœdeauratse MS.
P Gantex, in Charta pedag. Diyion.] ]
1 GANTES, Gantola. Vide Gantée 2.
GANTUA, Anser silvestris. Stat. Av&-
nion. ann. 1243. cap. 107. ex Cod. reg.
4659: Sint duo alia homines constituti
ad fugandum Gantuas et anseres. Vide
Gantm 2.

GANTDLUS, Ohirotlieca. Charta ann.
1468. in Reg. 197. Chartoph. eh. 39 Re-
tento pei' ipsum dominum episcopum
(Montis-albani) et monachos homatgio
unius paris Gantulorum ponti/icalium.
Vide Gantus.

1 GANTUS, Chirotheca, Gall. Gant.
Occurrit apud Mabill. tom. 2. Annal.
Bened. pag. 712. col. 2. Baluzium tom.
2. Hist. Arvern. pag* 64. Marterium tom.
1. Anecd. col. 57. Vide Wantus.

a)c Occurrit in thesauro eccl. Claro-
mont. Mus. arch. dep. an. 980, p. 41
« Gantos parias ni. »]

6ANZARA et Ganzeroltjm, Navigii ge-
nus, in Statutis Veron. Mb. 1. cap. 97.
Chron. Tarvis. apud Mnrator. tom.
19. Script. Ital. col. 861.: Ex duabus
unam magnam prsemiuit Ganzararn qua-
driremem. ̃
GANZAROLA, Species navis, ex Ital.
Ganzara, eadem notione. Occurrit apud
Bafanum deCaresinisann. 1379.pluries.
1 Ganzaeoltjs, Eadem notione, in An-
dreae Danduli Chronico, apud Murator.
tom. 12. col. 381. 475. etc.

T GANZERRA, in Opusculo Gualvanei
Flammse, apud eumdem Murator. tom.
12. col. 10S8.

Ganzirea, Eadem notione. Vita S.
Rayner. tom. 3. Jun. pag. 457. col. 2
Erant décent et octo Tneotonici, de Sar-
dinia redeuntes, in quadam Ganzirra,
cum aliis Ganzirria vento maano ante,

4

motus magnus faclus est in mari, et na-
vieulrn ab invicem séparâtes sunt.

T GANZIOH, pro Ganeum. Vide in
Gangia.

1 CAO, Silva densior. Vide Gajum.
1. GAOLA, [Carcer, Gall. Geôle.] Vide
Geola.

6 2. GAOLA, Locus palustris, carectis
seu gladiolis abundans. Chron. Joan.
Whethamst. pag. 384: Et quod omni-
rnodse concessiones. de aliquibus Gaolis
vestris, sive de aliqtw herbagio, etc. Vide
Juncaria.

GAPHANS, Gafans, Gafandus, voces
Longobardicae. Excerpta Pi th. Gafan-
dus Heures, in Lege Long Gaifanda, co-
hœres. Ugutio s (infans, Huer es. Les Lon-
gob. lib. 2. tit. 21. § 3. [*> Rothar. 851.]:
Nulli liceat alium pro alio pro quolibet
debito pignorare, excepta illo, qui Ga-
phans esse inuenitur, id est, eohseres ejus
proximior, qui ad illius lisereditatem, si
casus evenerit, uenturus est. Ubi Edictum
Rotbaris Regis tit. 10. § 4. habet Ga-
frand. [s® Vide Graff. Thesaur. Ling.
Franc, tom. 8. col. 520. voce Fan.] Vi-
detur tamen haec vox usurpata pro vade
et iidejussore* Charta Fridericin. Imp.
ann. 1319. pro civitate Norimbergensi
apud Goldastum tom. 1. Constit. Imper.
pag. 291 Nullus Norimbergensis sit ali-
cujus hominis Gaphant de jure* nec unus
mercator pro atio. [Vera voeis origo Ga-
fretmd) Cognatus, ut Schilterus docet
in Gmpkans.]

GAPO, Clavus, uncus, nostris Cram-
pon. Galvaneus Flamma in Chron. ma-
jori in Ottone III: Et dicit Ghronica
Datii, quod cum ad ftnperatorem accede-
ret. equum suum magnurit aureis Gapo-
nibtiS; et argenteis clavis ferratum super
pannum aureum in domo Imperatoris
collocavit. Apud Ughell. tom. 4. pag. 137.
° GAPRA. Fossa, locus ubi piscari po-
test. Charta ann. 1301. ex Tabul. S. Pé-
tri de Regula Peti-tis de aeriaco.
concessit Gapras piscatorias propin-
quiot'es nassse monasterii de Regula in
flumine Garonx.

1. GARA, Modus agri, Charta ann.
1123. in Monastico Àngllç. tom. 3. part.
2. pag. 29: Et in prato juasta Bereford
sex acras, et duas Garas, et in prato de
Atrefort sex acras et duas Garas, etc.
[Oharta anni 1402. apud Thomam Madox
Formul. Anglic. pag. 106: Sciatis quod.
dederit. reversionem quandam petite
pasturse et bosci vocati Coliarcopy, et
unum Garam in insula prasdicta.] Vide
Wara et Cet. Ferrarium in Gara.
T 2. GARA. S. Willelmi Constitué Hir-
saug. lib. 2. cap. 9: Pro signo casei,
utramque manutn conjunge per obliquum,
quasi caseum qui premit. Pro stgno gene-
rali Garse, signo casei prsemisso, adde,
etc. In hune locum D. Herrgottus in ve-
teri diseipl. Monast. pag. 887. Gara, nes-
cio quis éibus, qui de caseo fit, aut in
quo caseus adhibetur. Idem forte qui
'lato, qui ex caseo et pane confleieba-
tur certe hujus signum immédiate
sequitur signum casei in Ordine MS. S.
Victoris Paris, cap. 25. Hsec ille.

1 GARACHINX, Donum. Vide Gara-
thmx.

GARACHIDM, Novalis ager, Provin-
cialibus Garach, Ga.U. Gachere, Gueret.
Libertates de Calma tom. 1. Hist. Dal-
phin. pag. 19 Volo tamen quod qui de-
pent mihi cum bobus suis servire, cum eis
per tres dies in anno mihi serviant, scili-
cet ad movendum Garachia per unum
diem, ad seminanda hiemalia per alium,
et ad semina trimensalia per alium.
Rursus oceurrit in Charta ann. 1403. ex