Close
Please type your search term
Close
Home Consultation

Full record

Fermer

Title : Glossarium mediae et infimae latinitatis. T4 / conditum a C. Du Fresne, domino Du Cange, auctum a monachis ordinis sancti Benedicti [DD. Toustain, Le Pelletier, Dantine et Carpentier] ; cum supplementis integris D. P. Carpenterii, Adelungii, aliorum suisque digessit G. A. L. Henschel,...

Author : Du Cange, Charles Du Fresne (1610-1688)

Publisher : L. Favre (Niort)

Date of publication : 1883-1887

Contributor : Favre, Léopold (1817-1891). Éditeur scientifique

Contributor : Henschel, G. A. Louis (1806-1852). Éditeur scientifique

Contributor : Adelung, Johann Christoph (1732-1806). Auteur du commentaire

Subject : Latin (langue) -- Dictionnaires

Type : monographie imprimée

Language : Latin

Format : 10 vol. ; in-4

Format : application/pdf

Copyright : domaine public

Identifier : ark:/12148/bpt6k117578b

Source : Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 4-X-206(4,G-K)

Relation : Notice d'ensemble : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb303625647

Relation : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb303625647

Provenance : bnf.fr

Close
First page Previous page
Pagination
Next page Last page (Screen 30 / 499)
Download / Print
Fermer la popin

Download

You can obtain several pages of this document as an electronic file. You may choose one of the following formats : PDF, single page JPEG or plain text.

Choose format :
PDF
JPEG (Only the current page)
txt


Choose to download:
full document
a portion of this document


Pour une réutilisation non commerciale du contenu
En cochant cette case, je reconnais avoir pris connaissance des conditions dutilisation non commerciale et je les accepte.


Pour une réutilisation Commerciale
consultez nos conditions de reutilisation commerciale

Close
Contribute

Report an anomaly

Want to report an anomaly on the following document :

Title : Glossarium mediae et infimae latinitatis. T4 / conditum a C. Du Fresne, domino Du Cange, auctum a monachis ordinis sancti Benedicti [DD. Toustain, Le Pelletier, Dantine et Carpentier] ; cum supplementis integris D. P. Carpenterii, Adelungii, aliorum suisque digessit G. A. L. Henschel,...

Author : Du Cange, Charles Du Fresne (1610-1688)

Url of the page : http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k117578b/f30


Please describe the observed anomaly as exactly as possible,with the following proposals and/or the comment box.


Nature of the problem :

Wrong bibliographic data

Inconsistency between bibligraphic data and document posted

Blurred and truncated images

Incomplete Document or missing pages :

Incorrect or incomplete table of contents

Download problem

Unavailable Document

zoom

OCR/text

audio mode

Full Screen

other (please specify in comments)

Other (please specify in comments)


Comments :



Please leave us your email so we can respond :


Please copy the characters you see in the picture

The text doesn't conform to the displayed image

Close
Commander
Fermer la popin

Commander

This document may be reproduced identically by visiting the following associate site(s):
TheBookEdition IkiosqueEdilivre

Order a copy

Close
Help

Send by e-mail

Fermer
A mail has been sent A problem occured, the e-mail delivery failed. Please try again.
Close

Search module

Click here to toogle the search panel

Search results

Search this document

The text below has been produced using a process called optical character recognition (O.C.R.). Since it is an automatic process, it is subject to errors you might find in this page.

The recognition rate for this document is 70.19 %.



GAN GAN GAN

quem fruetuum sibi habeat praecipuam
reliqui fructus dividantur sequis portio-
nibus inter omnes gentiles et agnatos,
qui quidem sunt pubères, maxime si vel
studiis, vel rei militari dent operam.
Denique fraternitati et confœdera-
tioni inter condominosrenuntiari potest
ab eo, cui non amplius libet in illa so-
cietate et comraunione stare uti quae-
libet societas renuntiatione tollitur, |
manet. Just, de societ, Similiter etiam a
rectore sive domino illius arcis, in qua
Ganerbinatus est constitutus, liberabi-
tur renuntiatione, Conrad. Rittersh. d.
cap. 17. per tot. Ubi simul tradit, dis-
cernendum esse Ganerbinatum a pacto,
voeato Erbeinigung, quod receptum est
inter familias quorumdam Principum,
de quo Gail. 2. obs. 137. Itemque a ma-
joratu et legato familiae, ut idem expli-
cat. Vide Hotomannum in Lexie. foudati
verb. Hmredes accelerantes, ubi allegat
locum juris Saxonici Artic. 17. Et Mo-
destinum Pistoris p. 1. consil. num. 45.
et 52. Hgec e Matthia Steph. Pomeran.
Tract. de Jurisdict. lib. 2. part. 1. cap.
2. memb. 8. at non suis ubique verbis;
sed alias amplius, alias contractius, ut
nostro magis conveniret instituto. Ad-
dam vero quod Glossographus ad 17.
artic. Speculi Saxonici asserit, Ganer-
bios, dici, quod illofum haereditas des-
cendit, non ascendit, etc. Haec Spelman-
nus. Vide Grimm. Antiqt Jur. Germ.
pag. 478. not. 479. n. 2. 481. n. 1.]
GANERLOTUS, perperam pro Gaver-
lotus. Vide infra in hac voce.
GANETTA. [Forsan balista qusedam
« Johanni Theotonico magistro balista-
rum, pro restaurandis oalistiSi. pro
Gangttts. (Mandam» camer. apost. 1465.
39. jan. p. 1S3.) »]

«• GANGA, Ganea pro Refectorlo ?
Vide Gangia 1. Reinard. Vulp. iib. 3.
vers. 1653:

Gangaque pro fœno lanam constrata suavem

Actipiat fœno est non spolianda bidens.

1 GANGAGIA, Occulta loca. Vide Gan-
gia.

GANGALIZARE TUillare in Glossis
-t Antiq. MSS. et apud Papiam.

t GANGAMON Rete sinuosum variis
plexibus involutum. Laurent. in Amal-
ttaea. Vide Ganguilo.

GANGANUM. Charta Heccardi Comitis
Augustod. ex Tabulario Persiacensi
apud Perardumin Burgundicis pag. 26
Et quicquid de gemmis habemus, et Gan-
gana siriea cum spondale, et tapete
une).

GANGDAYES, Dies lustrationis vox
Saxonica; in Concilio Grateleano ann.
928. cap. 12. in Concil. Anglic. Somnero,
g a n g d a g a s, dicuntur Rogationes.
1. GANGIA, Occulta loca et subterranea,
Gang agio. Grœci vocant. Ita Glossae MSS.
[In Glossis Isid. Ganzia, Occulta loca et
subterranea. Legendum Ganea, ut lib.
10. Orig. Festus Ganeum antiqui locum
abditum ac velut sub terra dixerunt. Te-
rentius Ubi illum gMœmMt ? Credo ab-
ductum in Ganeum. Hoc est in tabernam
meritoriam seu meretriciam subterra-
neam et latentem.]

2. GANGIA, pro Gagia, Pignus unde
Gangiaré, pro Gagiare, Pignerari.Charta
ann. 1208. ex Tabul. S. Germ. Prat. De
quitus duodecim denariis, si differrent in
solutione eorumdem, pro dicta emenda
nosmetipsos poterimus Gangiare seu fa-
cere Gangiam per nos vel gentes nostras.
Vide supra Gagiare 1.

T GANGIATOR. Vide Gagga.

f GANGLION, vel Gangilion, Tuber-

culum, Gall. Loupe. Antonius Gallonius
in Vita S. Philippi Nerei, tom. 6. SS.
Mali pag. 515 Artemisiœ chelim durum
ac renitens tuberculum in sinistrée manus
atticulo ortum erat. Id morbi genus Gan-
glion Medici seu nodum vocant. Tubercu-
lum ex parvulo incepil, et diu paulatim-
que adeo inerevit, ut nucis magnitudinem
nedum expleret,sed excederet, ovique fer- I
me sequaret. Legitur apud Celsum. Ea-
dem notione apud Plinium lib. 6. cap.
18 Quibusdam sunt tubera, sicut sunt m
carne Glandia.

<* GANGUAGIUM. Vide infra Guangua-
gium.

1 GANGUILO, Species retis. Statuta
Piscatoru m Massil. MSS NuUapersona
eujuscumque statut aut conditioni8 exis-
tat, audeat, seu prxsumat piscari cum
Mo rete vocato Ganguilo in insulis ma-
rium Massiltœ. Vide Gangamon.

Vulgo Bregin. Cbarta ann. 1807. in
Reg. 47. Chartoph. reg. eh. 130 De ce-
tero in aliquo stagnorutn prmdictorum
cum arte, vocata Ganguil, nullus ausus
erit piscari.

1 GANGULA, pro Glandula, Struma,
Bal. Gangola. Miracula S. Zîtœ, tom. 3.
Aprilis pag. 516 Habuit semper infla-
tam gulam et plenam de Ganguhs. vita
B. Luchesii, tom. 3. April. pag. 609
Quidam adolescens de Monte Voltraio
cum paralysi percussus gravissima varieas
mullas, ques vulgo Gangulse nuncupantur,
per totum insuper corpus haberet, voto a
parentibus emisso, etc. Vide Varica.
f GANIAGIUM, a Gallico Gain, Ga-
gnage, Lucrum, Merces quotidiana quae
Beneficlatis choro praesentibustribuîtur.
Oompendiosa Beneficiorum expositio
fol. 11 Ad dispensationem pertinet quses-
tio, qua agttatur, an dispensât} do non
residêndo fructus gaudeant, quse finitur
hac distinotione ut dispensati fructus
percipiant, quos vulgtis nomine grossi
indicat, diariis véro et manualïbus, sive
Ganiagite priventur,[® f. pro Gainaî/ium.
Vide supra Gagnagium. 2.]

GANIFVETtfS, Ensis brevior, vel cul-
tellus. Charta ann. 1316. inter Probat.
tom. 4. Hist. Oceit. col. 163 Ad redpien-
dum ab hœredibus seu successoribus felieis
mémorise Clementis V. papse quendam
Ganifvetum seu cultellum, quem olim
D. GastoFuxi cornes k SS. patri dicto
démenti papse V. eommodavit. Vide in-
fra Gani\)eta.

GANILATIO, Irrisio, idem quod Gan-
natura. Lit. remiss. ann. 1453. in Reg.
181. Chartoph reg. ch. 276: Infra quan-
dam turrim dictum Bernardum intrusit
et compeditavit, et sic compeditatum
per diversa loca transduxit Dolens
de tractatione, vexatione, transportatione
et hinc inde ignominiosa Ganilatione de
dicto Bernardo, etc. Vide Gannum.
GANIPDLA, Ganipultjs, Ensis bre-
vior, cultellus. Lit. remiss. ann. 1416. in
Reg. 169. Ohartoph. reg. ch. 377 Johan-
nes respiciens seipsum vidit euspidem Ga~
nipulse sel4 gladioli sui, quem pendentem
in zona. portàbat, vaginam transgredi-
entem. Alise ann. 1457. in Reg. 187. ch.
334 Oddo de Beuqua evaginavit
unum parvum gladium vel Ganipulum,
quem portabat etc. Vide infra Gani-
veta.

c GANITA, Anser silvestris. S. Ludom.
episc. Catalaun. ex Cod. xiii. ssec. ejusd.
eccl. Habuit etiam beatus Leudomirus
culturam ssepe ab avibus, qui Ganitse vo-
cantur, depastam. Vide Gantse 2. et mox
Gantua.

c GANIVELUS, Eadem notione atque
Ganipula. Barelet. serm. de paucitate

salvandorum Sextus (status) virginum.
Ubi sunt ? O quot Ganiveli O quot fllii
inlatrinis! t

GANIVETA, Ganivetus, ut supra
Ganipula et Ganipulus, nostris Ganivet,
Guenivete et Gauvete. Lit. remiss. ann.
136â. in Reg. 93. Chartoph. reg. ch. 203:
Ipsum cum quadam Ganiveta ferri de
euspide juxta mamillam sinistram vulne-
ravit. Inventar. Ms. ann. 1379 Item dum
Ganivet» in une vagina, virât» de ar-
gento. Acta Mss. Inquisit. Carcass. ann.
1308. fol. 36, i~ Videbat quad dicti ho-
mmes portabant i#» zonis suis cultellos
seu Ganivetos. Lit. remiss. ann. 1400. in
Reg. 155. ch. 342 Le suppliant sacha
une Guenivete ou coustel petit, ele. Le
sainet Ganivet, Cultellus seilicet, quo sa-
cram Hostiam Judaeus percussit, in
Diar. regni Caroli VU. pag. 524. Lit. re-
miss, ann. 1410. in Reg. 165. ch. 333 Le
suppliant de sa Gayvete ou coustel à tail-
ler pain donna un eop seulement par le
corps à ieellui Démange. Hinc. Ganivier,
Ganivetorum faber, vel mercator, in aliis
Lit. ann. 1890. ex Beg. 139. ch.44 Jehan
le Veel poure Ganivier. mist en vente sur
un estai pluseurs ganives, petiz couteaux,
etc. Vide supra Ganivetus.

GANNACHA, Toga, vestis talaris, pro
Garnachia. Vide in bac voce. Inventar.
Ms. ann. 1379 Item panni unius Ganna-
chsepennte de vars.

1 GANNARE, GANNATOR. Vide Gan-
num.

Pactum inter Soldan. et Pisan. ann.
1174. apud Lam. in Delie. erudit. inter
not. ad Bonincont. Sieul. pag. 200: Et
non debet nocere nuUum mercatatem Sa-
racenum, nec tradere, Gannare nec de
pecunia. Vide Gannum. Nîsi sit pro
Gagiare.

«GANNARIA, Ganneria. Vide supra
Gaaneriu*

T GANNATUM, Grex, armentum, ut
supra Ganata. Vide locum in Majoralîs.
GANNATITHA. Vide Gannum.

GANNINARE, Gantare. Papiaî.

GANNITURIUS.. Irrisorius. Oum ca-
chinno et Gannituria vituperatione, in
Actis MSS. S. Judicaelis. Vide Gan-
num.

GANNIUM, Taberna, Paniœ, pro Ga-
neonium. Alibi Ganea, taberna, popina,
etc.

GANNIUS. [Locus subterraneus ad
luxuriandum aptus. Dief.]

GANNUM, GANNATURA, Irrisio, Italis
Gannare, et Ingannare, est fallere, decl-
pere ut Latinis Grawn«re,irridere\Glos-
sar. Lat. Graec. Gannat, x^viaÇEt. Gan-
nator, yï&iattrzrfi. Gesta Regum Francor.
cap. 41 Qui respondit cum Ganno dieens,
Vos mentit is, etc.

Gahnatuba, Eadem notione. Baba-
nus Maurus lib. 1. de Instit. Cleric. cap.
3 Postremo ut idem Apostolus (S. Petrus
qui inventor fuisse dicitur eoronte Cle-
ricalis) suique successores et sequipedes
ridieulosum Gannaturse ludibrium in
populo Romano portarent, quia et horum
Barones hostos exercitus superatos sub
eorona vendere solebant. Eadem verba
habentur in Epist. 44. Bonifaeii Mogun-
tini Archiep. Candidus Mon. in Vita
Eigilis Abb. Fuld. cap. 12

Cujus judiciura, et si non zabolica failli

Gannalura, tamen laqueos bine inde timons

Non facile superat graviores, etc.

Aldhelmus de Laudibus Virginitatis:
Quid mirum, si Apostolortim oracula et
jurisperUorum scita prsefatas frivolorum
nœnias abominantur, eum etiam gentiles
gentilibus, et paganis pagani quasi ridi-

Source: gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 4-X-206(4,G-K)

Share

Permalink on this document

Permalink on this page
Embeddable widget

Embeddable thumbnail
Send by e-mail

Blogs and social networks

Add to your collection

null null null
Close