Close
Please type your search term
Close
Home Consultation

Full record

Fermer

Title : Glossarium mediae et infimae latinitatis. T4 / conditum a C. Du Fresne, domino Du Cange, auctum a monachis ordinis sancti Benedicti [DD. Toustain, Le Pelletier, Dantine et Carpentier] ; cum supplementis integris D. P. Carpenterii, Adelungii, aliorum suisque digessit G. A. L. Henschel,...

Author : Du Cange, Charles Du Fresne (1610-1688)

Publisher : L. Favre (Niort)

Date of publication : 1883-1887

Contributor : Favre, Léopold (1817-1891). Éditeur scientifique

Contributor : Henschel, G. A. Louis (1806-1852). Éditeur scientifique

Contributor : Adelung, Johann Christoph (1732-1806). Auteur du commentaire

Subject : Latin (langue) -- Dictionnaires

Type : monographie imprimée

Language : Latin

Format : 10 vol. ; in-4

Format : application/pdf

Copyright : domaine public

Identifier : ark:/12148/bpt6k117578b

Source : Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 4-X-206(4,G-K)

Relation : Notice d'ensemble : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb303625647

Relation : http://catalogue.bnf.fr/ark:/12148/cb303625647

Provenance : bnf.fr

Close
First page Previous page
Pagination
Next page Last page (Screen 16 / 499)
Download / Print
Fermer la popin

Download

You can obtain several pages of this document as an electronic file. You may choose one of the following formats : PDF, single page JPEG or plain text.

Choose format :
PDF
JPEG (Only the current page)
txt


Choose to download:
full document
a portion of this document


Pour une réutilisation non commerciale du contenu
En cochant cette case, je reconnais avoir pris connaissance des conditions dutilisation non commerciale et je les accepte.


Pour une réutilisation Commerciale
consultez nos conditions de reutilisation commerciale

Close
Contribute

Report an anomaly

Want to report an anomaly on the following document :

Title : Glossarium mediae et infimae latinitatis. T4 / conditum a C. Du Fresne, domino Du Cange, auctum a monachis ordinis sancti Benedicti [DD. Toustain, Le Pelletier, Dantine et Carpentier] ; cum supplementis integris D. P. Carpenterii, Adelungii, aliorum suisque digessit G. A. L. Henschel,...

Author : Du Cange, Charles Du Fresne (1610-1688)

Url of the page : http://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k117578b/f16


Please describe the observed anomaly as exactly as possible,with the following proposals and/or the comment box.


Nature of the problem :

Wrong bibliographic data

Inconsistency between bibligraphic data and document posted

Blurred and truncated images

Incomplete Document or missing pages :

Incorrect or incomplete table of contents

Download problem

Unavailable Document

zoom

OCR/text

audio mode

Full Screen

other (please specify in comments)

Other (please specify in comments)


Comments :



Please leave us your email so we can respond :


Please copy the characters you see in the picture

The text doesn't conform to the displayed image

Close
Commander
Fermer la popin

Commander

This document may be reproduced identically by visiting the following associate site(s):
TheBookEdition IkiosqueEdilivre

Order a copy

Close
Help

Send by e-mail

Fermer
A mail has been sent A problem occured, the e-mail delivery failed. Please try again.
Close

Search module

Click here to toogle the search panel

Search results

Search this document

The text below has been produced using a process called optical character recognition (O.C.R.). Since it is an automatic process, it is subject to errors you might find in this page.

The recognition rate for this document is 70.19 %.



GAJ GAI GAI

Et tnfra

El àm firen» les fiaigneôato».

Pont n «oit aimé ses mains,

1 GAGNAPES. Vide Galnabis.

GAGNEARIA, La tavema, e tavernara,
in Glossar. Lat. Ital. MS.

1 GAGNIA, f. Idem quod Gagnagium,
Ager cultus, Gall. Gagnerie. Codex MS.
redituum Episcopatus Autissiod. De-
cima circa octo modios bladi vacat, quia
erat Gagnia, quae redempta est quod
ita potest intelligi Décima illa non
percipitur amplius ex illo agro culto,
quia redempta est. [• Vox abbreviata et
maie lecta, ut opinor pro Gageria, pi-
gnus, oppigneratio. vide supra in Ga-
giatio.]

GAGDLA, Avis, graculus, quallia,
quant quidam colurnicem dicunt. Gios-
sar. medic. Simon. Januens. ex Cod.
rcg. 6959. Vide infra Gaia.

S GAHAGNEMA. Vide supra Gaa-
gneria.

o GAHANA. Sentent. arbitr. inter
Petr. de Caslueio dom. Ecclesiae novae
et abbat. monast. Vallis de Fener. ann.
1327. in Reg. 65. Chartoph. reg. ch. 47
Ascendenda de aqua de Sira per diclum
rivum de Condat ad Gahanam et mortam,
aux sunt inter mansum del Giolo so-
beira, et a dicta Gahana et morta,,
prout labitur aqua, descendendo ad Ga-
hanam, guse est in fine deU angles.
1. GALA, Gaius, Gallice Jay, Pica.
Papias Pica, Gaia. Picus, Gaius. Gloss.
jElfriei Saxonicum, cap. de Avibus
Gaia, vol Catanus Higere. Forte
Gâtantes, aut Gaius. Vide Goropium
Becanum lib. 2. Origin. Gallic.

e Alias Gay. Lit. remiss. ann. 1389.
in Reg. 136. Chartopb. reg. ch. 37: Sur la
tnote du molin de l'ospital d'Oisemont on
[aisoit celui jour l'esbalement du nit du
Gay. Vide supra Gagula.

2. GAIA, Idem quod Cavea, [Gallice
Gage.'] Jus Vicentin. lib» 1 quis fue-
rit inventus asportando de aliems fructi-
bus in Gaia, vil in cista, sive sinu, etc.
Vide Gabia*

GAIAGIUM, Pignus vel Muleta pecu-
niaria. Charta Eob. abb. S. Joan. Lau-
dun. ann. 1380. ex Tabul. ejusd. mo-
nast. Advocatus de placitis Mis nihil-
habebit, nisi ubi Gaiagia data fuerint
tunc enim ibi advocatus tertiam partem
habebit. Vide supra Gaegium.

t GAJAMENTUM, Gajaridm. Vide Ga-
gzare.

GAIANUM, a Gallico Gain, Lucrum,
reditus, fructus. Dipl. Caroli G. ann.
844. inter Instr. tom. 6. Gall. Christ.
col. 5 Cum omnibus ad se pertinentibus
vel appenditiis atque adjacenttis seu ter-
minis suis, nec non et cum Gaiano villa-
ris, sive cum rebus, quas Austrimirus et
monasterio contulit. Vide supra Gaeria.
GAJARDUS, Nomen carrocix seu cur-
rus bellici, in quo vexillum exercitus
imponebatur, apud Cremonenses. Chron.
Parm. ad ann. 1381. apud Murator. tom.
9. Script. Ital. ubi de restitutione Car-
rocii Parmensis, quod vocabatur regolium
Parmœ, et Cremonensis, quod vocabatur
Gajardus. Nostris vero Gauar vel Gayard
est Uncus vel Contus ferro uneinato
armatus. Lit. remiss, ann. 1397. in Beg.
151. Chartoph. reg. eh. 387; Qui Bonitus
tenebat tune in manu sua quemdam ba-
culum, vocatum Gayar sive croucit, eum
quo trahitur fenum de fenario pro ani-
malibus, quando fenum est nimis contas-
satum. Alise ann. 1416. in Reg. 169. ch.
470 Lesquelz sergent ouvrirent une gran~
che de certain instrument, appelle Gayard,

sans faire en icelle ouverture autre, frac-
tion, ne violence. An inde Gayer vel
Wayer draps dixerunt nostri, pro Pan-
nos ad ejusmodi contum suspendere ? 't
Lit. remiss. ann. 1445. in Reg. 177. ch.
63 Ung grant baston û wayer ou Gayer
draps. Vide supra in Gafare.

GAJARE, [Sofvere.] Vide in Vadium.
« GAJ Pignus, l'es oppignerata,
Gall. Gage. Charta ann. 1823. ex Tabul.
S. Vict. Massil. Secepta infarmatione
sum maria de pignoratione facta in loco
et territoria Giniaci,prœtextu lignarandi,
pascayrandi, fuit de facto Gajaria con-
cessa per komines dicti lod, fuit deinde
Gajaria revocata, et pignm'a capta resti-
tuta. Vide Gagiare 1.

1 GAJARIUS, lEdituus, Gall. Gagier.
Statuta Milonis Episc. Aurel. ann. 1314.
art. 5. apud Marten. tom. 7. Amptiss.
Collect. col. 1286 Statuimus, ut quotiens
aliquis Hector in aliqua Ecclesia de novo
fuerit institutus, faciat triplex inventa-
rium super bonis dicli presbyteratus, de
quibtts tnventariis Rector dictée Ecclesiae
unum Archipresbyter loci unum et
Gajorii seu provisores dictx Ecclesix
tertium penes se fideliter seroabunt. Vide
Gagiariusi.

iif. GAIBDM, Isatis tinctoria, idem quod
Gaudum et Gaydum, vide in his voci-
bus Ital. Glaxtro Gall. Guède. Stat.
Bonon. ann. 1350-1267. tom.n.pag. ^8:
Statuimus quod nullus debeat extrahere
deeivitateet di&trictugarças, lanam, telas,
cinerem, guadum, comiculam, vol Gai-
bum, vel atiquid pertinens ad artem
lane. (Fr.)

GAIBUS. Jus Vieentin. lib. 3: Copia
aquarum fluentium per Gaibos, et alveos
consuetos, etc. Ex Ital. Gabbio, locus ca-
vug» subterraneus.

GAID tel Gisèle Ferrum hastilia.
Gloss. Pith.

SSB" Nihil commune habent Ferrum et
hastilia cum Gaid vel Gisele. Duo sunt
articuli prorsus distinguendi. Ferrum
et hastile ejusdem notionis esse palam
est. Gaid, ut existimo, idem est qui Fi-
dejussor, et Gisele, certo idem qui Tes-
tis. Leges Rotharis f** cap. 225.] apud
Murator. tom. 1. part. 2. pag. 34. col. 1 ï
Si quis servum suum proprium. dimit-
tere voluerit tradat eurn prius in rnanum
alterius hominis liberi et per garan-
tix ipsum confirmet et ille secundus
tradat eum in manu tertù hominis
eodem modo, et tertius tradat eum in
quarti, et ipse quartus ducat eum in qua-
drivium, et thingat in Guadia (hoc est, si
bene conjecto, Tradat in manus fide-
jussorum) et Gisiles testas ibi sint et
dîcant sic De quatuor vits ubi volueris
ambulare liberam habeas po testât em. Ad-
notat doctissimus Editor in Cod. Esten.
scriptum esse Et thinget in Guida ad
Gisel, et sic dicat De quatuor, etc. In
Cod. vero Cathedr. Mutin.: Et thinget
in Gaida et Gisal, et sic dicat, etc. Nihil
necesse est moneam Glossatorem Pi-
thœanum ad has Leges aliasve similes
attendisse, et ipsi Gaid idem fuisse,
quod hic Gaida vel Guadia, et Gisele
idem quod Gisiles, Gisel vel Gisal. Vide
Gisiles et Vadium. f** Glossar. Longo-
bard. in cod. Vatican. Gaida et gise-
toum, ferrum, hastula sayiple. Gaida,
cartula* Glossar. Oavense: Gisigisitti. e.
liberi homines. Gaida, i. e> casindios. In-
fra Thinga in Gaida, i. e. Donare in
publico. Paul. Diacon. lib. 1. cap. 13:
Plures a servili jugo ad libertatis statum
perducunt, utque rata eorum haberi pos-
set libertas, sanciunt more solito per sa-
gittam, immurmurantes nihilominus ob

rei fwmitatem qusedam palria verba.
Vide GiÏHim. Antiq. Jur.Germ. pag. 162.
332.1

T ï. GAIDA, Fidejussor. Vide Gaid.
i 2. GAIDA, Fimbria seu plicamenta
muliebris vestis quae ad talos usque
descendit, Ital. Ghede. Vide Gaudes.
t â. GAIDA, Glastum, Gall. Guesde,
Pastel, Species plantas infectoribus, seu
tinctoribus nota. Tabular. Calense pag.
77 Per definitivam sententiam pronun-
ciamus decimas Gaidarum deberi Abba-
tissm et Priori prgedictis de terris Mis de
quibus decimas aliorum fruetuum perci-
bere consueverunt. Prœceptum Philippi
Pulcri Franc. Régis ann. 1304 Granas
ad tingendum, alumen, Gaidas, bresil,
ceram, etc. Vide Gaisda.

4. GAIDA, Gayda,Vox vernacula Ita-
lorum subalpinorum, qu;e idem signifl-
cat ac apud nos Bononienses Gada, ve-
stis, aut agri segmentum cuneatum,Ital.
Gherone, Gall. Pièce de terre; unde terra
ingaidata est agri pars, quae, cunei more,
alio latiori inhœret. Stat. Bonon. ann.
1350-1267. tom. 1. pag. 143 Si autem
puncta, vel Gaida iGayda'67), vel ingam-
batura, vel cocha, que sit una tornatura,
vet minus unius tor nature in vineis, etc.
(Fe.)

1 1. GAIDIA, ut Gaida 3. Prseceptum
Philippi Pulcri ann. 1313 Inhibemus ne
qttis. lar2as seu animalia lanigera, Gai-
dias, garancias. de regno nostro extra-
hère. prxsumat.

2. GAIDIA, Vectigal, tributum.Charta
Joan. dalph. ann. 1312. tom. 8. Ordinat.
reg. Franc. pag. 110. art. 25 Concedi-
mus eisdem, quod de atiquibus quai ibi-
dem aducent vel per aliquos adduci fa-
ciant, vel apportari, et ibidem vendentur
ad mercatum, ne ipsi nec ementes Gai-
diam vel gabeUam excogitatam vel exeo-
gitandam, nobis vel nostris dare, prœstare
vol solvere teneantur.

l GAJE, Silva densior. Vide Gajum.
f GAJERIA, Pignus, Gall. Gage, Res
pignori accepta. Statuta Cistere. ann.
1180. apud Marten. tom. 4. Anecd. col.
1252: Qui Gagerias reeeperunt, si sciunt
sortem suam récépissé, deductis expensis,
usque ad Pascha cas resignent, nisi sit
possessio, quse ad jus Monasterii perti-
neat. Qua aliter retinuerint, ex tune Abbas
et Prior et Cellerarius a divino officia
sint suspensi, nec sensus impositione pal-
lient hujusmodi pignorationes. Statuta
ann. 1184. col. 1356. De Gageriis, sicut
annis praeteritis statutum est, teneantur,
quod non licet alicui censum, vel terra-
gium, vel aliquem fructum terrez in Gaje-
ria recipere, qui non computetur in sor-
tem, nisi deeima8 de propriis laboribus, et
usum nemoris, et usus pascuorum. [* Vide
supra in Gagiatio.]

GAIFANDA, JCobseres.] Vide Gaphans.
t GAIFERIUS, Gesta Guillelmi Episc.
Andegav. apud Mabillonium tom. 3.
Analect. pag. 373 Huie autem Ecclesiae
dedit textum aureum anulos aureos
pontificales quatuor. unum cum smaran-
do, alterum cum topasio, tertium cum
hyacinthio, quartum cum saphiro, qui
Gaiferius nuncupatur, etc. Quare autem
hic anulus Gaiferius appelletur, ibid.
pag. 869. docemur Idem Episcopus ha-
bebat anulum, qui a nomine cujusdam
Régis Gaiferius vocatus, ab infirmis requi-
rébatur: qui cum anulum illum bona
intentione gratia suse procurationis acce-
pissent, a diversiB infirmitatibus auctore
Domino curabantur. Nescimus autem
utrum per gratiam divinam ex merito
personm anulum illum possidentis et
pauperibu» misericorditer accommodantis,

Source: gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 4-X-206(4,G-K)

Share

Permalink on this document

Permalink on this page
Embeddable widget

Embeddable thumbnail
Send by e-mail

Blogs and social networks

Add to your collection

null null null
Close