GAG GAG GAG tint, ubicumque et' auocutnque modo po- terunt, tantum captant, unde pecunfam sibi débitant intègre et plenarie habeant, et inde sibi invieem adjulores existant; et si aliguando de rébus quorumlibet cepe- rint, et illi atiquid se eis debere non cognoverint, H legitime inde convinei a Burgen.sibus non potenmt, Burgenses nul- lum erga nos farisfactum incurrent, sed expensam et dainnum, qeex illi pr opter hoc facienl et habebunt, Mis eum lege qua vivunt, reddent et emendabunt. His simi- lia leguntur in Charta ann. 1300. apud de Lauriere tom.l. Ordinat. Reg. pag.6: Si in solutione aliqua harum viginti Hbra- rum aliquo termina deftci vel cessari con- tigerit, prxdictus Capellanus auctoritate propria absque nostra vel successorum nostrorum heentia, poterit licite pro die- tis viginti libris Turon. necta sibi pi- gnora capere. Litterae Johannis Fr. Reg. ann. 1355. apud D. Secousse tom. S. Ordi- nat. pag. 89 Se il étaient mis en deffaut par vertu de tels adjournemens, et l'en voulait Gager ou exécuter pour cause oit occasion desdits deffaus, tl n'y seroient tenu de obéir, mais se pourroient recourre et resister de fait. Interdum Gagiare idem est quod Pignerare, pignus dare. Vide in Vadium. T GAGIARE EMENDAM, Mulctam sol- vere, vel pro ea pignus dare. Charta ann. 1386. ex Chartulario S. J'ohan. An- geriac. Pro ipsa injuria preefatus ma- gister Capellanus Gagiavit emendam honorabilem Dominis Abbati et Conventui. Vide Emenda 1. 1 Gajamenttjm, Gajarium, Pignera- tio, Gall. Gagerie. Processus Massilien- ses inter et Arelatenses ann. 1381. e Re- gesto 73. vol. 2. MSS. Peirescianorum Qumstio vertebatur, utrum cives Arela- tenses possent marchai», sive reprœsalias, seu Gajaria contra Massilienses facere, vol imponere. Infra Possunt laxari seu concedi marchamenta seu Gajamenta. Hinc Gayable, qui pignori capi po- test. in Cbarta Joan. ducis Lothar. ann. 1382. in Gbaftul. eccl. Romane, eh. 36 Que ladite terre ensy appartenant à ladite englise. comme dit est. ne puet, ne doit pour quecumque cause juste ou raisonna- le estre Gayable, pesvissable, etc. 2. GAGIARE Mulctam decernere statuere quod ad judicem pertinet. Charta ann. 1354» ex TabuL capit. Car- not. Constituerunt se fidejussores. super emendis ab eodem pmposito Gagia- tis de qua gagiatione habetur mentio in litteris aliis. At vero Gaigner l'amende, est Mulctam solvefe, in Lit. ann. 1373. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 683. art. 21. Jl. GAGIARIUS, ^Edituus, cui cura est is sacrae, Gall. Gagier. Statu ta Eccl. Meld. ann. 1365. inter Anecd. Marten. tom. 4. col. 927: Eeelesise Rectorem, et Clericam, Matrieularios, seu Gagiarios et parochianos, etc. Vide Gajorius, et Ma- tricularii. Qui res et bona ecclesise curat. C harta ann. 1329. in Chartul. S. Maglor. Parts, ch. 197: Cum discordia seu mater ia quœs- tionis verteretur. inter religiosos viros abbatem et conventum monasterii S. Ma- glorii.el Guillermum Gafnerii, Simonem ejus fïatrem et Stephanum Londum, ma- tricutarios seu Gagiarios dictes ecclesise de Meriaco. Guagiariis 8eu matrieulariis superius nominatis suis nominibus et par- rochianorum dictae ecclesise. comparen- tibus, etc. Alia Phil. episc. Carnot. ann. 1418. ex Tabu1. Capit. Carnot. Decla- rantes jus patronatus dictm ecclesise S. Saturnini, et ipsam ecelesiam, matricu- lariot seu Gagiarios et pnouiaores (_rie. ipstus ecclesiee, dietis decano et capitula, et ad eorum jus et proprietatetn perpétua spectare et pertinere. Gaigier, eadem ac- ceptione, in Lit. remiss, ann. 1406. ex Reg. 160. Chartoph. reg. ch. m :Parles Gaigîers dudit mouslier icellui messet fu trouvé le Vendredi saint. 9 2. GAGIARID5, Testament! curator, alias nostris Gagier. Scacar. apud Ca- dom. ann. 1231. in Reg. S. Justi ex Cam. Comput. Paris. fol. 29. r». col, 1 Mortito aliquo in vigilia S. :Remigii, quando eensus solvuntur, seilieet in festo, Gagia- rii nichil habebunt in redditu illo, immo eum habere habebit hseres ejus. Gagiers ou testamenteurs, in Testam. Joan. Il. ducis Brit. ann. 1303. tom. 1. Probat. Hist. Brit. col. 1190. Vide supra Ga- diator. TGAGIATA, P Gagiatio,] Solutio, in Chartis S. Albini Andegavensis non se- mel. p» Charta ann. 1253. ex Lib. albo epise. Oarnot. Ita sane quod per hujus- modi redditionem seu Gagiationem emen- darum, vel toierantiam negotiandi, nul- lum jus acquaratur domino episcopo Car- notensi. Vide supra Gagiare 2. Gagie vero, pro Abalienatio, oppîgneratio vulgo Aliénation, engagement, quse fit ex vi contractus obligatorii, in Charta homag. ann. 1328. inter Probat. ult. t. Hist. Trenorch. pag. 343: La tierce partie des louzi que l'on doit pour raison des vendues et des Gagies, que l'on fait à Tournue dedans les termes de la cham- barerie. Engaigerie, eodem sensu, in Libert. villas d'Aigue-perse ann. 1374. ex Reg. 198. Chartoph. reg. ch. 360 Qui sa maison ou sa chose. mouvant de nous engaigeroit, nous. n'en devons avoir vente, ne autre prouffit, se le Engaigerie n'estoit oultre cinq ans. Vide Gagena in Vadium.] «GAGIDA.L'asta délia sagilta. Glossar. Lat. Ital. MS. Vide Gaid. GAGIERIDS, Gaigerius, Prœdator, dîreptor, a Gallico Gage, Gain, Praeda, vulgo Butin. Lit. remiss. ann. 1363. in Reg. 101. Chartoph. reg. ch. 82: Yvo Britanis conducebat Gagierios et nonnut- los alios semulos subditomtnregninostri. Idem Yvo et nonnulli Gaigeni patrim cirçonstanter multas injurias infulerant et inferre nitebantur. Alim ann. 1451. in Reg. 185. ch. 369 Après ce que lesdiz gens de guerre furent logez, alerent porter leurs Gages ès villages d'entour ledit lieu de Lorriz^ afin de avoir des vivres pour eulx et leurs chevaulx. Ville- hard. paragr. 134 Assemblez fu li avoirs et li Gains, etc. Gaaing, Gaeng et Gaigne, eodem sensu. Hugo Plagon in Contin. Hist. <3uil. Tyrii apud Marten. tom. 5. Ampl. ColJect. col. 398 Le Maistre du Temple. fist crier parmi la cité, que tuit cil qui armes porrmt porter, alassent après lui au Gaaang, car il avoit les Turcs desconfis. Gesta Ludov. Pii tom. 6. Col- leet. Histor. Franc, pag. 138 Il degas- terent tout et alerent jusques à une grant leur cité, qui a non Viletouge moult i firent grant Gaeng et en amenerent granz proies. Stat. ann. 1355. tom. 3. Ordinat. reg. Franc. pag. 35. art. 30 Noz officiers demandent et reclament au- cuns droits, parts et portions es Gaignes^ ou ès pilles faites sur noz ennemis. Hinc Pats de gaignage, Terra hostilis, quam jure belli depraedari licet, in Lit. remiss. ann. 1405. ex Reg. 160. ch. 215 La sup- pliante cuidoit que lesdiz biens feussent prins en pats de Gaignage, pour ce que c'estoit en frontières de noz ennemis. Unde Gaignart, Prado, nebuto. in Mirac. MSS. B. M. V. lib. 3 Um moine, qui ot non Guiars, Qui moult estoit tel et Gaignan, etc. 1 GAGI0, Silva densior. Vide Gajum. i 1. GAGIUM, ut Gagio. Vide in Ga- jum. 2. GAGIDH, [Vadimonium pignus ndejussio, Gall. Gage. Sie Gagium duelli dicebatur Res qusevis ab eo, qui provo- cabat, data vice pignoris et projecta coram judice qua de re plura in Duel- lum et Vadium. Privilegium Johannis de Castellione Comitis Blesensis ann. 1265. ex Chartul. S. Johannis Carnot. Si. dari contigerit Gagium duelli in curia dictorum A bbatis et Conventus, tra- detur et judicabitur per mandatum illa- rum solummodo, et non poterunt recipere Gagium in terra seu justitia dicte Comi- tîsse, nec in banleuga Carnot ensx.] Vide Vadium. °Hinc Gagium duellare appellabant rem quamvis, qua coram judice in me- dium projecta, accusatus ab objecto crimine innocuum se esse duello proba- turum profltebatur. Charta ann. 1332. in Reg. 63. Chartoph. reg. ch. 72 Helias Gelas burgensis castri Lemovicensis alias delatus fuit. ad finem Gagii duettaris. Vide in Duellum. [« Si quis hominem de communia suum esse clamaverit et homo ei nega- verit se esse suum hominem, per Gagia duelli hominem a domino convinci opor- tebit, nisi mUes se tercio militum et per quatuor armigeros probaverït homi- nem esse suum. » (Cart. communal, de Fismes, an, 1^7, mus. arch. dep. p. U9.)] 1 3. GAGIUM, Muleta domino vel judici solvenda. Litterae ann. 1357. apnd D. Secousse tom. 3. Ordinat. Reg. pag^ 208 Item, Baillivus dicti Domini nostri non debet recipere justiciam seu Gagium quousque solvi fecerit judicatam rem parti adverse que obtinuit. 1 4. GAGIUM, Pretium, merces, sti- pendium, Gall. Gage. Consuetudo Bra- geriaci art. 13 Cujus quidem coti seu gardiarii ertt Gagium quatuor solidorum. Occurrit in Bolla Bonifacii Vin. PP. tom. 3. ConciL Hisp. pag. 536. in Ohron. Dominici de Gravina apud Murator. tom. 12. col. 516. 587. 676. etc. Vide Va- dium, 5. GAGIUM, Idem quod Vadium, Sti- pendium, ses militare, Ital. Gaggio, Gall. Gages. Stat. Niei® saec. xiv. inter Mon. Hist. Patr. Taur. tom. 1. Leg. Mnnic. col. 156 Quod officiales maiores dietas non, récipient. – Item quod nullus ex offi- cialibus maioribus cum ibit per comitatus Provindee et Forcalquerii pro negociis curiœ, ultra Gagia stabilita recipiat ali- quid, nec ab altero quam thesaurario ipsa Gagia faciat sibi exsolvi. (Fr.) 1. GAGNAGIUM, Wagnagium, Wan- nagidm, Peculium agricole, quo no» mine, ut auctor est Cowellus, compre- henduntur omnia tam jumenta, quam alia instrumenta, quae ad cultum agro- rum, et fruges colligendas sunt neces- saria. Matthseus Paris pag. 179 Villa- nus eodem modo amercietut, salvo Wan- nagio suo. Sed praesertim id vocabuli nsurp ari solet pro agro culto et sato. Gloss. Lat. Gall. Agricultura, Gaignage, Historia Francor. MS. vernacula ex Biblioth. Memmiana, in Philippo Aug. Les gens, qui soioient les blés és Gaignages, etc. Ita passim Poetae nostrates agros