Home Plain text
Text mode Audio mode
page 8 (screen 14 of 499)
Next page Previous page  
  Last page First page


GAG GAG GAG

tint, ubicumque et' auocutnque modo po-
terunt, tantum captant, unde pecunfam
sibi débitant intègre et plenarie habeant,
et inde sibi invieem adjulores existant; et
si aliguando de rébus quorumlibet cepe-
rint, et illi atiquid se eis debere non
cognoverint, H legitime inde convinei a
Burgen.sibus non potenmt, Burgenses nul-
lum erga nos farisfactum incurrent, sed
expensam et dainnum, qeex illi pr opter hoc
facienl et habebunt, Mis eum lege qua
vivunt, reddent et emendabunt. His simi-
lia leguntur in Charta ann. 1300. apud
de Lauriere tom.l. Ordinat. Reg. pag.6:
Si in solutione aliqua harum viginti Hbra-
rum aliquo termina deftci vel cessari con-
tigerit, prxdictus Capellanus auctoritate
propria absque nostra vel successorum
nostrorum heentia, poterit licite pro die-
tis viginti libris Turon. necta sibi pi-
gnora capere. Litterae Johannis Fr. Reg.
ann. 1355. apud D. Secousse tom. S. Ordi-
nat. pag. 89 Se il étaient mis en deffaut
par vertu de tels adjournemens, et l'en
voulait Gager ou exécuter pour cause oit
occasion desdits deffaus, tl n'y seroient
tenu de obéir, mais se pourroient recourre
et resister de fait. Interdum Gagiare idem
est quod Pignerare, pignus dare. Vide in
Vadium.

T GAGIARE EMENDAM, Mulctam sol-
vere, vel pro ea pignus dare. Charta
ann. 1386. ex Chartulario S. J'ohan. An-
geriac. Pro ipsa injuria preefatus ma-
gister Capellanus Gagiavit emendam
honorabilem Dominis Abbati et Conventui.
Vide Emenda 1.

1 Gajamenttjm, Gajarium, Pignera-
tio, Gall. Gagerie. Processus Massilien-
ses inter et Arelatenses ann. 1381. e Re-
gesto 73. vol. 2. MSS. Peirescianorum
Qumstio vertebatur, utrum cives Arela-
tenses possent marchai», sive reprœsalias,
seu Gajaria contra Massilienses facere,
vol imponere. Infra Possunt laxari seu
concedi marchamenta seu Gajamenta.
Hinc Gayable, qui pignori capi po-
test. in Cbarta Joan. ducis Lothar. ann.
1382. in Gbaftul. eccl. Romane, eh. 36
Que ladite terre ensy appartenant à ladite
englise. comme dit est. ne puet, ne doit
pour quecumque cause juste ou raisonna-
le estre Gayable, pesvissable, etc.
2. GAGIARE Mulctam decernere
statuere quod ad judicem pertinet.
Charta ann. 1354» ex TabuL capit. Car-
not. Constituerunt se fidejussores.
super emendis ab eodem pmposito Gagia-
tis de qua gagiatione habetur mentio in
litteris aliis. At vero Gaigner l'amende,
est Mulctam solvefe, in Lit. ann. 1373.
tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 683.
art. 21.

Jl. GAGIARIUS, ^Edituus, cui cura est
is sacrae, Gall. Gagier. Statu ta Eccl.
Meld. ann. 1365. inter Anecd. Marten.
tom. 4. col. 927: Eeelesise Rectorem, et
Clericam, Matrieularios, seu Gagiarios et
parochianos, etc. Vide Gajorius, et Ma-
tricularii.

Qui res et bona ecclesise curat. C harta
ann. 1329. in Chartul. S. Maglor. Parts,
ch. 197: Cum discordia seu mater ia quœs-
tionis verteretur. inter religiosos viros
abbatem et conventum monasterii S. Ma-
glorii.el Guillermum Gafnerii, Simonem
ejus fïatrem et Stephanum Londum, ma-
tricutarios seu Gagiarios dictes ecclesise de
Meriaco. Guagiariis 8eu matrieulariis
superius nominatis suis nominibus et par-
rochianorum dictae ecclesise. comparen-
tibus, etc. Alia Phil. episc. Carnot. ann.
1418. ex Tabu1. Capit. Carnot. Decla-
rantes jus patronatus dictm ecclesise S.
Saturnini, et ipsam ecelesiam, matricu-

lariot seu Gagiarios et pnouiaores (_rie.
ipstus ecclesiee, dietis decano et capitula,
et ad eorum jus et proprietatetn perpétua
spectare et pertinere. Gaigier, eadem ac-
ceptione, in Lit. remiss, ann. 1406. ex
Reg. 160. Chartoph. reg. ch. m :Parles
Gaigîers dudit mouslier icellui messet fu
trouvé le Vendredi saint.

9 2. GAGIARID5, Testament! curator,
alias nostris Gagier. Scacar. apud Ca-
dom. ann. 1231. in Reg. S. Justi ex Cam.
Comput. Paris. fol. 29. r». col, 1 Mortito
aliquo in vigilia S. :Remigii, quando
eensus solvuntur, seilieet in festo, Gagia-
rii nichil habebunt in redditu illo, immo
eum habere habebit hseres ejus. Gagiers
ou testamenteurs, in Testam. Joan. Il.
ducis Brit. ann. 1303. tom. 1. Probat.
Hist. Brit. col. 1190. Vide supra Ga-
diator.

TGAGIATA, P Gagiatio,] Solutio, in
Chartis S. Albini Andegavensis non se-
mel. Charta ann. 1253. ex Lib. albo
epise. Oarnot. Ita sane quod per hujus-
modi redditionem seu Gagiationem emen-
darum, vel toierantiam negotiandi, nul-
lum jus acquaratur domino episcopo Car-
notensi. Vide supra Gagiare 2. Gagie
vero, pro Abalienatio, oppîgneratio
vulgo Aliénation, engagement, quse fit
ex vi contractus obligatorii, in Charta
homag. ann. 1328. inter Probat. ult. t.
Hist. Trenorch. pag. 343: La tierce partie
des louzi que l'on doit pour raison des
vendues et des Gagies, que l'on fait à
Tournue dedans les termes de la cham-
barerie. Engaigerie, eodem sensu, in
Libert. villas d'Aigue-perse ann. 1374. ex
Reg. 198. Chartoph. reg. ch. 360 Qui sa
maison ou sa chose. mouvant de nous
engaigeroit, nous. n'en devons avoir
vente, ne autre prouffit, se le Engaigerie
n'estoit oultre cinq ans. Vide Gagena in
Vadium.]

«GAGIDA.L'asta délia sagilta. Glossar.
Lat. Ital. MS. Vide Gaid.

GAGIERIDS, Gaigerius, Prœdator,
dîreptor, a Gallico Gage, Gain, Praeda,
vulgo Butin. Lit. remiss. ann. 1363. in
Reg. 101. Chartoph. reg. ch. 82: Yvo
Britanis conducebat Gagierios et nonnut-
los alios semulos subditomtnregninostri.
Idem Yvo et nonnulli Gaigeni patrim
cirçonstanter multas injurias infulerant
et inferre nitebantur. Alim ann. 1451. in
Reg. 185. ch. 369 Après ce que lesdiz
gens de guerre furent logez, alerent
porter leurs Gages ès villages d'entour
ledit lieu de Lorriz^ afin de avoir des
vivres pour eulx et leurs chevaulx. Ville-
hard. paragr. 134 Assemblez fu li avoirs
et li Gains, etc. Gaaing, Gaeng et Gaigne,
eodem sensu. Hugo Plagon in Contin.
Hist. <3uil. Tyrii apud Marten. tom. 5.
Ampl. ColJect. col. 398 Le Maistre du
Temple. fist crier parmi la cité, que tuit
cil qui armes porrmt porter, alassent
après lui au Gaaang, car il avoit les Turcs
desconfis. Gesta Ludov. Pii tom. 6. Col-
leet. Histor. Franc, pag. 138 Il degas-
terent tout et alerent jusques à une grant
leur cité, qui a non Viletouge moult i
firent grant Gaeng et en amenerent
granz proies. Stat. ann. 1355. tom. 3.
Ordinat. reg. Franc. pag. 35. art. 30
Noz officiers demandent et reclament au-
cuns droits, parts et portions es Gaignes^
ou ès pilles faites sur noz ennemis. Hinc
Pats de gaignage, Terra hostilis, quam
jure belli depraedari licet, in Lit. remiss.
ann. 1405. ex Reg. 160. ch. 215 La sup-
pliante cuidoit que lesdiz biens feussent
prins en pats de Gaignage, pour ce que
c'estoit en frontières de noz ennemis. Unde

Gaignart, Prado, nebuto. in Mirac. MSS.
B. M. V. lib. 3

Um moine, qui ot non Guiars,

Qui moult estoit tel et Gaignan, etc.

1 GAGI0, Silva densior. Vide Gajum.
i 1. GAGIUM, ut Gagio. Vide in Ga-
jum.

2. GAGIDH, [Vadimonium pignus
ndejussio, Gall. Gage. Sie Gagium duelli
dicebatur Res qusevis ab eo, qui provo-
cabat, data vice pignoris et projecta
coram judice qua de re plura in Duel-
lum et Vadium. Privilegium Johannis
de Castellione Comitis Blesensis ann.
1265. ex Chartul. S. Johannis Carnot.
Si. dari contigerit Gagium duelli in
curia dictorum A bbatis et Conventus, tra-
detur et judicabitur per mandatum illa-
rum solummodo, et non poterunt recipere
Gagium in terra seu justitia dicte Comi-
tîsse, nec in banleuga Carnot ensx.] Vide
Vadium.

°Hinc Gagium duellare appellabant
rem quamvis, qua coram judice in me-
dium projecta, accusatus ab objecto
crimine innocuum se esse duello proba-
turum profltebatur. Charta ann. 1332. in
Reg. 63. Chartoph. reg. ch. 72 Helias
Gelas burgensis castri Lemovicensis alias
delatus fuit. ad finem Gagii duettaris.
Vide in Duellum.

Si quis hominem de communia
suum esse clamaverit et homo ei nega-
verit se esse suum hominem, per Gagia
duelli hominem a domino convinci opor-
tebit, nisi mUes se tercio militum et per
quatuor armigeros probaverït homi-
nem esse suum. » (Cart. communal,
de Fismes, an, 1^7, mus. arch. dep.
p. U9.)]

1 3. GAGIUM, Muleta domino vel judici
solvenda. Litterae ann. 1357. apnd D.
Secousse tom. 3. Ordinat. Reg. pag^ 208
Item, Baillivus dicti Domini nostri non
debet recipere justiciam seu Gagium
quousque solvi fecerit judicatam rem
parti adverse que obtinuit.
1 4. GAGIUM, Pretium, merces, sti-
pendium, Gall. Gage. Consuetudo Bra-
geriaci art. 13 Cujus quidem coti seu
gardiarii ertt Gagium quatuor solidorum.
Occurrit in Bolla Bonifacii Vin. PP.
tom. 3. ConciL Hisp. pag. 536. in Ohron.
Dominici de Gravina apud Murator.
tom. 12. col. 516. 587. 676. etc. Vide Va-
dium,

5. GAGIUM, Idem quod Vadium, Sti-
pendium, ses militare, Ital. Gaggio, Gall.
Gages. Stat. Niei® saec. xiv. inter Mon.
Hist. Patr. Taur. tom. 1. Leg. Mnnic.
col. 156 Quod officiales maiores dietas
non, récipient. Item quod nullus ex offi-
cialibus maioribus cum ibit per comitatus
Provindee et Forcalquerii pro negociis
curiœ, ultra Gagia stabilita recipiat ali-
quid, nec ab altero quam thesaurario ipsa
Gagia faciat sibi exsolvi. (Fr.)

1. GAGNAGIUM, Wagnagium, Wan-
nagidm, Peculium agricole, quo no»
mine, ut auctor est Cowellus, compre-
henduntur omnia tam jumenta, quam
alia instrumenta, quae ad cultum agro-
rum, et fruges colligendas sunt neces-
saria. Matthseus Paris pag. 179 Villa-
nus eodem modo amercietut, salvo Wan-
nagio suo.

Sed praesertim id vocabuli nsurp ari
solet pro agro culto et sato. Gloss. Lat.
Gall. Agricultura, Gaignage, Historia
Francor. MS. vernacula ex Biblioth.
Memmiana, in Philippo Aug. Les
gens, qui soioient les blés és Gaignages,
etc. Ita passim Poetae nostrates agros
Text mode Audio mode
page 8 (screen 14 of 499)
Next page Previous page  
  Last page First page
Home Plain text