HUE– HUE, huenein, huenat, sarcler [c'Iiouen- nat cf. gall. ehwynogl, sarcloir]. huennenn, puce, pi. huenn [c'hoanenn, c'hoenn; gall. chwain]. huennour, huennourés, sarcloir, sar- cieuse [c'houennerj. [huer] er huer man (1), d'ici à long, temps. huére, conduit; un huére [Cillart huérr, huiérr, égout huiérr, huére, évier] huertt, huerhuë, acide, amer, aspre, acre, austere: ur gout huerü, tm goust amer [c'houerv, c'houero; baut-eorn. (Faoüet) fero; gall. chwerw]. huerooni, acidité, amertume, acreté [o'houervoni]. hués ou huis, huiseenn, sueur [c'houez; gai), chwys]. huésein ou huisein, suer [c'houezi]. huêvrér, févriea' [c'houevrer, c'houe- vreur gall. chwefror]. huèzee, seize [c'houezeo gall. chwe- theg]. huguedenn, hueUe, la huette (2), pt. huguedenneu [cf. hugeun]. hui, vous [o'houi]. huib, huibée (3) ou huibeden, [pi.] huibbét, moucheron [c'houibeden, c'houibed, c'houibuenn, c'houibu, fubuenn, fubu; gall. gwibed]. huiban, sifflet de la bouche [gall. chwi- ban]. huibannat, siffler delà bouche [c'houi- ban]. huidé, aloiielte; huidé cabelec, alouette chupie [alc'houéder, alc'houédez, c'houédez (;i l'ile di?: Batz, d'après Troude); cf. gall. ehedydd]. huinoen nr huinoen étal et lagat, fistule lacrimale [suppose une forme radicale guinoen]. huis [e. guis]. huisiguel(»(huiziguenn,ïcjîc[c'houe- zigell, c'houezegell v. hueh- qenn gall. chwysigen, gwysi- gen]. huispeden [v. guispedeenn]. hvdttel, sifflet, [pl.] huittelleu [c'houi- tell]. huittellat, huittellein, siffler [c'houi- tellat]. huittellereh, sifflement. huittellour, siffleur, [pi.] huittelle- rion. hulér, huilér, suie de cheminée [huzel, huzil; bas-vannet. huel; cf. gall. hud- dygl]. [hum i'. humiliein; cf. him]. [humiliein] hum humiliein, s'abaisser. [hun, hur, proo. posses. 1™ pers pl. v. ni, ardran, ardro]. huné, sommeil; un une, un une, un réve [= gall. hunedd, somnolence, état de torpeur]. huneein ou hunéal, rêver pendant le sommeil. hunvré, reve. Voyez evré. hunvreour, ici eivreinnour, un son- geur. huppen, touffe. huren, nuée, [pl.] hurenneu, ou hu- deen, pl. hudenneu [cf. hudur, sale, malpropre?]. (1) = huerh. Cillart er-huerh-ma, d'ici longtemps (au mot long}. Je n'ai pas introduit liuerh dans le texte, parce que h est assez souvent peu sensible après r sur certains points du haut-vannetais. (2) luette = Vltnette. (3) A huibée répondrait un léonard *c"houibez.