HAN-HEN hantein, fréquenter, s'accointer. hantér, moitié; a hanter, de profil, par moitié; hanter corf, mi corps; hanter col, hanter profit, mi perte et mi profit; hanter dihantér, moitié par moitié; hanter heent, mi chemin; hanter gléilet ou hantér gle- huein, entrc-entendre, entre-ouir hanter séllein, entre-voir [haut- vaanet. hâter bas-vannet. hanter; vieux-gall.hanther;gall.mod.han- ner]. hanterec, mitoyen; ur vaugoêr hanterec, une muraille mitoyenne. hanterein ou deuhanterein, mettre par moitté [daouhantera]. hantiss, accointance, fréquentation, ha- bitude. hanUaluuhaval,œ)/iWaMe, approchant; guir-liauval ou guir-haval, vrai-semblant [hëvel, heuel; bas-vannet. hawal; gall. hafal]. hantiein, nommer, appeller [hâvel, hevel j. hanvalediguah, ressemblance, vrai- semblance, conformité; guir-avalediguah, vraisemblance. hanvalein ou haval[ein], sembler [bas- vannet. hawalat]. haranc, harang, pi. harancquét. hardeh, hardi [hardiz; bas-vannet. hardec,h]. hardéhat, oser, s'enhardir [hardisaat]. hardehtét, hardihét, hardiesse, intre- pidité, outre-cuidance guet hardehtét, hautement, hardiment [hardizder]. harh ur hi, aboy, le cri d'un chien [harz]. harhein, harhal, aboyer, japper [har- zal, herzel; bas-vannet. harhal; gall. arthal]. harhour, aboyeur. harnan a dro, tourbillon, ici tèrbon [t\ barat] [arne, arneo, arneu]. harnés, harnois, armure [harnez, hernez]. harpein, arrêter [harpa]. hartiein, nommer, appeller (Sarzau) 0. hantiein]. harv, nom, [pi.] harueu (Sareau) [= hanv; cf. larv=lanv v. han]. harz, appui, ou auprès; lacat én arz, adosier; en barz ou harzic, tout auprès, rasibus. harzant, attenant. harzein, appuyer adosser arrêter [herzel]. harzelein, bdtonner, régaler à coups de bâton. hastein, hâter, accélérer, accourir, se dépêcher, avancer. hastiu, prompt, diligent, expeditif; ur deen hastin, un homme expeditif, dili- gent, qui va vile en toutes choses [moy.- bret. hastiff]. hât, graine, semence monct en lit, grener, monter en graine [v. hadein]. hattein, commencer à se tenir sur ses pieds à l'appui de quelque chose; cela ne se dit que des petits enfans qui commencent « marcher. havrec, champ qui n'est pas semé, qui al à deslas, [pi.] hauregui [ha- vreo]. [he, prou. posses. 2° pers. sing. v. ar- dro, pimpe; haut-vannet. ha, he; léou. da, ta; ha = az]. hegein, remuer, agiter, secouer, hocher, houspiller, pelauder, tirailler; hegein en divarre, gigotler [secouer les jambes] [v. haigein]. hei, orge [heiz; gall. haidd]. heleih,plusieurs,beaucoup[eleiz,aleiz; bas-vannet. hilec'h]. heli ou heliein, suivre [heulia; bas- vannet. huli; gall. ol, trace]. [hemp v. hep]. henal, haleine, respiration, souffle; ber henal, asme [courte haleine] [v. hanal]. henalat, halenée, respiration.