HAN-HEN
hantein, fréquenter, s'accointer.
hantér, moitié; a hanter, de profil, par
moitié;
hanter corf, mi corps;
hanter col, hanter profit, mi
perte et mi profit;
hanter dihantér, moitié par moitié;
hanter heent, mi chemin;
hanter gléilet ou hantér gle-
huein, entrc-entendre, entre-ouir
hanter séllein, entre-voir [haut-
vaanet. hâter bas-vannet. hanter;
vieux-gall.hanther;gall.mod.han-
ner].
hanterec, mitoyen; ur vaugoêr hanterec,
une muraille mitoyenne.
hanterein ou deuhanterein, mettre
par moitté [daouhantera].
hantiss, accointance, fréquentation, ha-
bitude.
hanUaluuhaval,œ)/iWaMe, approchant;
guir-liauval ou guir-haval, vrai-semblant
[hëvel, heuel; bas-vannet. hawal;
gall. hafal].
hantiein, nommer, appeller [hâvel,
hevel j.
hanvalediguah, ressemblance, vrai-
semblance, conformité; guir-avalediguah,
vraisemblance.
hanvalein ou haval[ein], sembler [bas-
vannet. hawalat].
haranc, harang, pi. harancquét.
hardeh, hardi [hardiz; bas-vannet.
hardec,h].
hardéhat, oser, s'enhardir [hardisaat].
hardehtét, hardihét, hardiesse, intre-
pidité, outre-cuidance guet hardehtét,
hautement, hardiment [hardizder].
harh ur hi, aboy, le cri d'un chien
[harz].
harhein, harhal, aboyer, japper [har-
zal, herzel; bas-vannet. harhal;
gall. arthal].
harhour, aboyeur.
harnan a dro, tourbillon, ici tèrbon
[t\ barat] [arne, arneo, arneu].
harnés, harnois, armure [harnez,
hernez].
harpein, arrêter [harpa].
hartiein, nommer, appeller (Sarzau)
0. hantiein].
harv, nom, [pi.] harueu (Sareau)
[= hanv; cf. larv=lanv v. han].
harz, appui, ou auprès; lacat én arz,
adosier; en barz ou harzic, tout auprès,
rasibus.
harzant, attenant.
harzein, appuyer adosser arrêter
[herzel].
harzelein, bdtonner, régaler à coups de
bâton.
hastein, hâter, accélérer, accourir, se
dépêcher, avancer.
hastiu, prompt, diligent, expeditif; ur
deen hastin, un homme expeditif, dili-
gent, qui va vile en toutes choses [moy.-
bret. hastiff].
hât, graine, semence monct en lit, grener,
monter en graine [v. hadein].
hattein, commencer à se tenir sur ses
pieds à l'appui de quelque chose; cela
ne se dit que des petits enfans qui
commencent « marcher.
havrec, champ qui n'est pas semé, qui
al à deslas, [pi.] hauregui [ha-
vreo].
[he, prou. posses. 2° pers. sing. v. ar-
dro, pimpe; haut-vannet. ha, he;
léou. da, ta; ha = az].
hegein, remuer, agiter, secouer, hocher,
houspiller, pelauder, tirailler; hegein
en divarre, gigotler [secouer les jambes]
[v. haigein].
hei, orge [heiz; gall. haidd].
heleih,plusieurs,beaucoup[eleiz,aleiz;
bas-vannet. hilec'h].
heli ou heliein, suivre [heulia; bas-
vannet. huli; gall. ol, trace].
[hemp v. hep].
henal, haleine, respiration, souffle; ber
henal, asme [courte haleine] [v. hanal].
henalat, halenée, respiration.
Source: gallica.bnf.fr / Bibliothèque nationale de France, département Littérature et art, 8-Z-14097 (1)